Specjalny status pracowników młodocianych – od 16 do 18 lat – przesądza o istotnych ograniczeniach. Osoby te można bowiem zatrudniać tylko do prac o charakterze lekkim. Za pracę lekką uznaje się taką, która nie powoduje zagrożenia dla życia, zdrowia i rozwoju psychofizycznego młodocianego, a ponadto nie utrudnia młodocianemu wypełniania obowiązku szkolnego (art. 2001 § 1–2 k.p.).
Najczęściej młodociani są zatrudniani w czasie wakacji. Nie jest to jednak wymóg określony przepisami, ponieważ praca lekka może mieć również charakter całoroczny (nie musi być dorywcza czy sezonowa).
Wykaz prac lekkich nie jest sprecyzowany w przepisach prawa pracy. Obowiązek sporządzenia tej listy spoczywa na pracodawcy. Następuje to w regulaminie pracy, który powinien ponadto określać rodzaje prac i stanowisk pracy dozwolonych dla młodocianych w celu odbywania przygotowania zawodowego.
Zakwalifikowanie poszczególnych prac do tego wykazu to w miarę swobodna decyzja pracodawcy. Ograniczeniem jest to, że musi ją zaakceptować lekarz wykonujący zadania służby medycyny pracy. Wykaz prac lekkich wymaga ponadto zatwierdzenia przez właściwego inspektora pracy (art. 2001 § 4 k.p.).
Pracodawca ma obowiązek zapoznać z wykazem prac lekkich podejmującego zatrudnienie młodocianego pracownika. Ma to na celu uświadomienie mu, przy jakich pracach może zostać zatrudniony w firmie zgodnie z prawem.