Choć ustawa z 16 kwietnia 1993 r. ?o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. DzU z 2003 r. ?nr 153, poz. 1503 ze zm., dalej ustawa) odnosi się przede wszystkim do relacji między przedsiębiorcami, to również określone działania podejmowane przez pracowników mogą być kwalifikowane jako czyny z zakresu nieuczciwej konkurencji. Będziemy mieli z nimi do czynienia, gdy pracownicy, działając w sposób sprzeczny z prawem lub dobrymi obyczajami, zagrażają interesom swojego obecnego bądź byłego pracodawcy albo je naruszają.
Sekretne dane
Na ustawowej otwartej liście czynów nieuczciwej konkurencji, które najczęściej może popełnić pracownik, są:
Do naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa dochodzi, gdy etatowiec przekazuje, ujawnia lub wykorzystuje poufne informacje pracodawcy. Są nimi te mające dla niego wartość gospodarczą, dotyczące przede wszystkim aspektów finansowych, organizacyjnych czy przedmiotu prowadzonej działalności. Przykładem jest przekazanie przez pracowników konkurentom poufnych informacji o polityce cenowej pracodawcy.
Jednak z tajemnicą przedsiębiorstwa mamy do czynienia tylko wtedy, gdy określone informacje mają charakter poufny. Oznacza to, że nie są one dostępne dla innych podmiotów, a ponadto pracodawca podejmuje określone działania, aby zachować je w poufności. W wyroku z 3 października 2000 r. (I CKN 304/00) Sąd Najwyższy wskazał, że wykorzystanie przez pracownika we własnej działalności gospodarczej informacji, co do których przedsiębiorca (pracodawca) nie podjął niezbędnych działań w celu zachowania ich poufności, należy traktować jako wykorzystanie powszechnej wiedzy, do której przedsiębiorca nie ma żadnych ustawowych uprawnień.
Warto podkreślić, że zgodnie ?z art. 11 ust. 2 ustawy zasady dotyczące naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa stosuje się też do byłych pracowników przez trzy lata od dnia ustania stosunku pracy (umowa między pracodawcą ?i pracownikiem może regulować tę kwestię w odmienny sposób).
