Pracownik w lutym wykorzystał 3 dni urlopu na żądanie. W kwietniu otrzymał posadę u nowego pracodawcy. Miesiąc później złożył wniosek o udzielenie dwóch dni wolnego na żądanie. Pracodawca odmówił. Wyjaśnił, że maksymalna liczba dni urlopu na żądanie przypadająca na pracownika to 4 dni w ciągu roku kalendarzowego. Nie ma tu znaczenia ilu pracodawców miał wnioskodawca.
Wobec powyższego jeżeli pracownik wykorzystał urlop wypoczynkowy lub urlop na żądanie nie przysługuje mu prawo do złożenia nagłego wniosku o wypoczynek.
Kiedy złożyć wniosek?
Z przepisów kodeksu pracy wynika, że udzielenie urlopu na żądanie będzie miało miejsce gdy pracownik zgłosi taką chęć zanim rozpocznie pracę. Wniosek o udzielenie urlopu na żądanie powinien być zgłoszony najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu, jednak do chwili przewidywanego rozpoczęcia pracy przez pracownika według obowiązującego go rozkładu czasu pracy. W regulaminie pracy lub w przyjętej u pracodawcy praktyce zakładowej dopuszczalne jest późniejsze zgłoszenie wniosku o udzielenie urlopu na żądanie. Pogląd ten potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 listopada 2006 r. (I PK 128/06, OSNP 2007, Nr 23-24, poz. 346).
Forma wniosku
Przepisy kodeksu pracy nie wymagają zachowania szczególnej formy złożenia wniosku urlopu, o którym mowa. Żądanie skierowane do pracodawcy może być zgłoszone w każdej formie - ustnie, telefonicznie czy też na piśmie, z wykorzystaniem wzoru pracodawcy, faksem, listem poleconym, kurierem. W wypadku konieczności przedstawiania dowodu najlepsza będzie forma pisemna wniosku. W związku z powyższym również telefoniczne powiadomienie przełożonego o takiej sytuacji jeżeli nastąpi przed rozpoczęciem pracy jest właściwie wniesione.
Poparcie pracodawcy
Pracownik nie może rozpocząć urlop, o którym mowa dopiero, gdy pracodawca wyrazi na to zgodę i udzieli mu takiego zwolnienia (wyrok SN z 16 września 2008 r., II PK 26/08,OSP 2009, Nr 12, poz. 129). Wobec tego rozpoczęcie urlopu na żądanie przed jego udzieleniem może być traktowane jako nieusprawiedliwiona nieobecność w pracy (wyrok SN z 16 września 2008 r., II PK 26/08, OSNP 2010, Nr 3-4, poz. 36).
Ogólne reguły udzielania urlopu wypoczynkowego są stosowane do urlopu na żądanie. Oznacza to, m. in. że wniosek pracownika jest brany przez pracodawcę pod uwagę, ale nie jest dla niego wiążący. Pracodawca powinien go uwzględnić, jeśli zwolnienie urlopowe w czasie wskazanym we wniosku nie koliduje z normalnym tokiem pracy.