Wypowiedzenie to zwykły sposób rozwiązania umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. Aby było ono prawidłowe, pracodawca musi zachować określone w prawie pracy warunki formalne. W razie zaniedbania tych wymogów, gdy pracownik odwoła się do sądu, może on uznać wypowiedzenie za bezskuteczne, przywrócić etatowca do pracy lub zasądzić mu odszkodowanie.
Wypowiedzenie umowy o pracę trzeba złożyć w formie pisemnej. Zgodnie z art. 30 § 3 k.p. oświadczenie każdej ze stron stosunku pracy o wypowiedzeniu lub o rozwiązaniu bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie. Pracownik musi więc otrzymać dokument zawierający własnoręczny podpis pracodawcy lub osoby uprawnionej do występowania na gruncie stosunków pracy w jego imieniu. Nie spełnia tego wymówienie złożone faksem, czy e-mailem, chyba że pracodawca ma kwalifikowany podpis elektroniczny.
Jaki powód
Wypowiedzenie umowy na czas nieokreślony musi wskazywać przyczynę uzasadniającą rozstanie. Ma być zgodne z prawdą oraz konkretne. Obowiązek taki wynika z art. 30 § 4 k.p. Nie dotyczy to jednak wymówienia umowy zawartej na czas określony lub na okres próbny.
Wymóg podania przyczyny ma umożliwić pracownikowi obronę przed dokonanym wypowiedzeniem przed sądem pracy. Powód ten musi więc być zrozumiały dla pracownika. Jeśli zabraknie wskazania konkretnej przyczyny wypowiedzenia, w razie wniesienia przez pracownika powództwa do sądu pracy może to skutkować przegraną firmy. Przygotowując zatem wymówienie, szef dokładnie podaje, jakie okoliczności były podstawą jego decyzji.
Dzięki temu uniknie później zarzutu, że wypowiedzenie jest niekonkretne. Przykładowo, może wskazać, że przyczyną wymówienia jest: reorganizacja działu przedsiębiorstwa i zmiana produkcji, rozpoczęcie procesu likwidacji firmy lub częste absencje chorobowe pracownika.