Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z 7 kwietnia 2011 r. (I PK 238/10).
Stan faktyczny
Pracodawca wypowiedział podwładnemu umowę o pracę, wskazując jako przyczynę trudną sytuację ekonomiczną w zakładzie. Do zwolnienia wybrano go dlatego, że miał alternatywne źródło dochodów – prowadził gospodarstwo rolne. Szef nie wskazał jednak tego kryterium w wypowiedzeniu. Pracownik odwołał się do sądu.
Rozstrzygnięcie
Sąd rejonowy uznał, że wypowiedzenie było uzasadnione, a okręgowy podtrzymał ten wyrok. Pracownik wniósł kasację do Sądu Najwyższego, podnosząc naruszenie art. 30 § 4 k.p. Jego zdaniem przyczyna wypowiedzenia była niekonkretna, ponieważ nie wskazywała podstaw doboru do zwolnienia.
SN nie podzielił argumentacji zwolnionego. Uznał, że przyczyna wypowiedzenia była konkretna i spełniała wymagania z kodeksu pracy. W związku z tym wypowiedzenie było uzasadnione. Szef nie miał natomiast obowiązku wskazywać w treści wypowiedzenia kryteriów doboru do zwolnienia.
Sławomir Paruch radca prawny, partner w kancelarii Raczkowski i Wspólnicy