Uprawnienia kupującego zależą od tego, czy niemożliwość wydania przez sprzedawcę towaru (w tym wypadku drukarek) nastąpiła na skutek okoliczności, za które ponosi on odpowiedzialność, czy też takich, za które nie odpowiada. Nie można mówić o niemożliwości wydania towaru z powodu trudności organizacyjnych w ramach przedsiębiorstwa sprzedawcy.
Niemożliwość wydania rzeczy musi mieć charakter trwały. Czasowa niemożliwość wydania sprzedanych rzeczy, np. z uwagi na utrudnienia transportowe czy czasowe wstrzymanie produkcji nie jest tak naprawdę niemożliwością świadczenia. Niewykonanie zobowiązania przez sprzedawcę, które nastąpiło w wyniku takich utrudnień należy raczej traktować jako opóźnienie albo zwłokę w wydaniu rzeczy – w zależności od tego, czy nastąpiło z przyczyn, za które sprzedawca ponosi odpowiedzialność czy też nie.
Gdy niemożliwość wydania drukarek nastąpiła na skutek okoliczności, za które sprzedawca ponosi odpowiedzialność, kupujący może albo od umowy odstąpić, albo żądać od sprzedawcy naprawienia szkody wynikłej z niewykonania przez niego zobowiązania (art. 493 § 1 k.c.).
Jeżeli niemożliwość świadczenia dotyczyła jedynie części sprzedanych rzeczy, kupujący może odstąpić od umowy tylko w tej części. Od całej umowy sprzedaży kupujący będzie mógł odstąpić tylko gdy wydanie części rzeczy nie miało dla niego znaczenia ze względu na właściwości zobowiązania albo wiadomy sprzedawcy cel, w jakim kupujący zawarł z nim umowę (art. 493 § 2 k.c.).
Jeśli zaś niemożliwość wydania drukarek nastąpiła w wyniku okoliczności, za które sprzedawca nie ponosi odpowiedzialności (tzn., gdy nastąpiła wskutek siły wyższej a nie z powodu niedołożenia należytej staranności przy wykonywaniu zobowiązania), sprzedawca nie będzie mógł żądać od kupującego zapłacenia ceny, a jeżeli już cenę od kupującego otrzymał, to jest zobowiązany zwrócić ją kupującemu według przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu (art. 495 § 1 k.c.).
