Pozwolenie na budowę można sprzedać wraz z gruntem

Niektóre samorządy godzą się też na przenoszenie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Przeniesienie pozwolenia na budowę reguluje art. 40 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (DzU z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.). Decyzję przenosi organ, który wydał pozwolenie (najczęściej jest to starosta albo prezydent miasta na prawach powiatu).

Czyni to za zgodą strony, na rzecz której pozwolenie zostało wydane. Przeniesienie pozwolenia na budowę na inny podmiot jest możliwe wtedy, gdy przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji.

Nowy inwestor musi też złożyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego). Co istotne, prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wcale nie musi być własność, ale też np. użytkowanie wieczyste, niektóre umowy dzierżawy itp.

Także część

Uwaga! Jeśli przedsiębiorca dysponuje już ostatecznym pozwoleniem na budowę, a wcześniej otrzymał decyzję o warunkach zabudowy, to przenosi na nowego inwestora tylko samo pozwolenie. Nie powinno też być przeszkód, aby przenieść tylko część pozwolenia, jeśli jest wydane na inwestycję wieloetapową albo składająca się z kilku niezależnych obiektów (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2007 r., sygn. II OSK 679/05).

Stronami postępowania o przeniesienie pozwolenia na budowę są tylko podmioty, pomiędzy którymi ma dojść do przeniesienia tej decyzji. Jest to więc rozwiązanie znacznie korzystniejsze niż art. 28 prawa budowlanego, który – co do zasady – czyni stronami postępowania o wydanie pozwolenia na budowę wszystkich bliższych i dalszych sąsiadów (właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu).

Analogiczne zasady, jak przy pozwoleniu na budowę obowiązują również przy przenoszeniu zgody na wznowienie robót budowlanych (art. 51 ust. 4 prawa budowlanego). Wydaje się ją np. przy okazji legalizacji inwestycji wznoszonej bez pozwolenia na budowę lub z istotnymi od niego odstępstwami. Także w tym przypadku stronami postępowania o przeniesienie decyzji są jedynie zainteresowane podmioty.

Sprawdź, co można

W razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przed uzyskaniem pozwolenia na budowę trzeba uzyskać decyzję o warunkach zabudowy. Decyzję taką można także przenieść na inny podmiot. Pozwala na to art. 63 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (DzU z 2003 r. nr 80, poz. 717 ze zm.).

Organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy (z reguły jest to wójt, burmistrz albo prezydent miasta) ma obowiązek przenieść ją na inny podmiot za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana. Strona przejmująca powinna zgodzić się na wszystkie zawarte w decyzji warunki. Nie ma przeszkód, aby decyzję przenosić wielokrotnie (wyrok NSA z 14 kwietnia 2010 r., sygn. II OSK 646/09).

Stronami postępowania o przeniesienie decyzji o warunkach zabudowy są tylko zainteresowani inwestorzy. Pozwala to uniknąć długiej i zbiurokratyzowanej procedury (w tym konieczności uzyskania wielu dodatkowych zgód i opinii oraz odwołań stron postępowania, którymi są podmioty w obszarze oddziaływania obiektu), jaka towarzyszy wydawaniu warunków zabudowy.

Niepewne cele publiczne

Gdy nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to część nowych budów wymaga uzyskania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jest to w zasadzie szczególny rodzaj decyzji o warunkach zabudowy, jednak wydawany w innym trybie – najczęściej bowiem inwestor nie jest (i nie chce być) właścicielem terenu, na którym realizowana jest budowa.