Niektórzy biorą kredyty w bankach, inni proszą o pożyczki członków rodziny oraz znajomych. Są także inne źródła pomocy. Do tych należą dotacje czy ulgi w płatnościach. Zobaczmy, kto i na jakich warunkach może się o nie ubiegać.
[srodtytul]Pieniądze z urzędu pracy...[/srodtytul]
Takimi środkami dysponuje starosta. Korzystając z zasobów Funduszu Pracy, może pomóc temu, kto jest bezrobotny, w podjęciu działalności gospodarczej. Kto ma status bezrobotnego? Definicję znajdziemy w art. 2 ust. 1 pkt 2 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=D78B2EBFF5210CF3676E79E58C556CD5?id=173396]ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (DzU nr 99, poz. 1001 ze zm.)[/link]. Zgodnie z tym przepisem taką osobą jest ten, kto m.in. ma ukończone 18 lat, ale nie ma więcej niż lat 60 (kobiety) lub 65 (mężczyźni) i nie ma żadnego źródła dochodów.
Zatem nie może ani pracować na umowę o pracę, ani prowadzić działalności gospodarczej czy też pobierać świadczenia rodzinnego, emerytury lub renty. Na tym nie koniec z wymogami. A to dlatego, że [b]dotację ma szanse otrzymać ten, kto w ciągu 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia w urzędzie pracy wniosku o jej przyznanie nie prowadził działalności gospodarczej.[/b] Co więcej, o pomoc nie może się starać osoba, która została skazana za przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu w ciągu dwóch lat przed dniem złożenia wniosku.
Jak zatem wygląda pomoc oferowana przez urzędy pracy? Zgodnie z art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy starosta może przyznać bezrobotnemu jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej. Mają one na celu także pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związanego z podjęciem tej działalności. Ile pieniędzy otrzyma dana osoba, określi umowa ze starostą. Jednak trzeba wiedzieć, że taka pomoc ma granice. Kwota nie może być bowiem wyższa niż pięciokrotność wysokości przeciętnego wynagrodzenia. Z kolei wysokość przeciętnego wynagrodzenia jest przyjmowana na dzień zawarcia umowy z bezrobotnym.