Czas pracy osób pełniących funkcje kierownicze często określamy mianem nienormowanego. Niepełnosprawni pracownicy mają z kolei krótsze od powszechnych normy czasu pracy.
Jak połączyć te regulacje, gdy kierowniczą posadę oferujemy niepełnosprawnemu, rozstrzygnął [b]Sąd Najwyższy w wyroku z 2 października 2008 r. (I PK 64/08)[/b]. Stwierdził jednoznacznie, że niepełnosprawny podwładny zachowuje wszystkie swoje przywileje i nie stosujemy do niego art. 151[sup]4[/sup] kodeksu pracy.
[srodtytul]Siedem godzin dziennie[/srodtytul]
Zdaniem Sądu Najwyższego niepełnosprawni mają swoje przepisy o czasie pracy w art. 15 [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=257066]ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (DzU z 2008 r. nr 14, poz. 92 ze zm.)[/link].Mają one charakter szczególny względem kodeksu pracy i dotyczą wszystkich niepełnosprawnych bez względu na to, jakie zajmują stanowiska.
Te przepisy gwarantują pracownikom ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności pracę przez siedem godzin dziennie i 35 godzin (sztywno liczonych, a nie przeciętnie w okresie rozliczeniowym) oraz zakazują ich zatrudniania w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych.