Kodeks pracy zawiera pojęcie pracownika nocnego. Zostało ono wprowadzone podczas dostosowywania przepisów do dyrektyw unijnych.
Pora nocna obejmuje wybrane osiem godzin – między 21 a 7. Do uznania kogoś za pracownika nocnego wystarczy jednak, by rozkład czasu pracy obejmował w każdej dobie co najmniej trzy godziny pracy w porze nocnej lub by 1/4 czasu pracy w okresie rozliczeniowym przypadała na porę nocną.
[srodtytul]Nocna organizacja pracy[/srodtytul]
Pracownik musi być poinformowany, czy w zakładzie, w którym się zatrudnia, praca jest świadczona także w nocy. O tym, w jakich godzinach, decyduje treść regulaminu pracy, układu zbiorowego albo statutu.
Przy wykonywaniu zajęć szczególnie niebezpiecznych lub związanych z dużym wysiłkiem fizycznym albo umysłowym praca w nocy nie może trwać dłużej niż osiem godzin. Ograniczenie to nie dotyczy jednak pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy ani też biorących udział w akcjach ratowniczych mających na celu ochronę życia i zdrowia ludzkiego albo usunięcie awarii.