Okresy wypowiedzenia liczymy wyłącznie według kodeksu pracy, czego nie stosujemy przy rozwiązywaniu umowy bez wypowiedzenia. Ważne są jeszcze terminy na wniesienie odwołań do sądu, które trzeba obliczyć.
Jeśli umowa o pracę jest wypowiadana, okres wypowiedzenia wynoszący tydzień kończy się w sobotę, a miesiąc – w ostatnim dniu miesiąca (art. 30 § 2[sup]1[/sup] k.p.). To samo dotyczy ich wielokrotności. Przy wypowiedzeniu oznaczonym w miesiącach bieg terminu rozpoczyna się z pierwszym dniem miesiąca, a nie z dniem złożenia pisma wypowiadającego (por. wyrok SN z 8 listopada 1988 r., I PRN 48/88). Te zasady stosujemy bez względu na to, czy wypowiedzenie składa pracownik, czy pracodawca.
Jeśli zatrudniony będzie chciał odwołać się od wypowiedzenia, musi to uczynić w ciągu siedmiu dni od dnia, w którym doręczono mu pismo wypowiadające i w którym mógł się z nim zapoznać (art. 264 § 1 k.p.). Jest to termin liczony w dniach, a więc skończy się z upływem ostatniego, siódmego dnia (art. 111 k.c.).
[ramka][b]Przykład 4[/b]
Pani Ewelina, zatrudniona u obecnego pracodawcy od sześciu lat na podstawie umowy na czas nieokreślony, otrzymuje wypowiedzenie 25 lutego. Okres wypowiedzenia wynosi trzy miesiące i zaczął biec od 1 marca, natomiast upłynie 31 maja. Tego dnia jej umowa o pracę się rozwiąże. Gdyby pani Ewelina chciała wnieść do sądu odwołanie od otrzymanego wypowiedzenia, musiałaby to zrobić do końca 3 marca. [/ramka]
Przy rozwiązywaniu umów bez wypowiedzenia nie wskazujemy terminu rozwiązania. Według Sądu Najwyższego stosunek pracy ustaje zawsze w dacie dojścia oświadczenia do adresata w sposób umożliwiający mu realne zapoznanie się z jego treścią (art. 61 k.c. w związku z art. 300 k.p.) – por. [b]uchwała z 6 października 1998 r., III ZP 31/98[/b].
Gdyby jednak pracownik nie odbierał oświadczenia pracodawcy, wówczas po dwukrotnym awizowaniu listu poleconego z tym oświadczeniem szefa może przyjąć, że pracownik się z nim zapoznał, jeśli jest w stanie wykazać, że miał taką możliwość (por. [b]wyrok SN z 5 października 2005 r., I PK 37/05[/b]).
Odwołanie od rozwiązania umowy bez wypowiedzenia należy wnieść do sądu w ciągu 14 dni od dnia zawiadomienia o tym sposobie zakończenia stosunku pracy. Termin upływa ostatniego dnia tego okresu.
[ramka][b]Przykład 5[/b]
Firma zwolniła pana Bernarda dyscyplinarnie, bo upił się w pracy i o mały włos nie doprowadził do wypadku. Poza tym nie pierwszy raz sięgał po alkohol w firmie. Oświadczenie o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia z winy pana Bernarda zostało mu doręczone 22 lutego. Tego dnia umowa się rozwiązała. Gdyby pan Bernard chciał się odwołać, musiałby to zrobić do końca 7 marca.[/ramka]
Przy rozwiązywaniu umów bez wypowiedzenia ważne są jeszcze terminy, w których może to nastąpić. Oświadczenie o rozwiązaniu powinno być złożone:
1) przy zwolnieniu dyscyplinarnym w ciągu miesiąca od uzyskania przez pracodawcę informacji o okoliczności uzasadniającej dyscyplinarkę (art. 52 § 2 k.p.),
2) przy zwolnieniu natychmiastowym bez winy pracownika (art. 53 k.p.), gdy pracownik jest nieobecny w pracy:
- z powodu choroby – po upływie co najmniej trzech miesięcy, jeśli pracownik był zatrudniony u pracodawcy krócej niż sześć miesięcy,
- z powodu choroby – po upływie łącznego okresu pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące (272 dni i 360 dni przy gruźlicy), jeśli pracownik był zatrudniony u pracodawcy co najmniej sześć miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową,
- dłużej niż miesiąc z innych usprawiedliwionych przyczyn niż choroba.
We wszystkich tych wypadkach terminy upłyną z dniem, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu (art. 112 k.c.).
[ramka][b]Rozwiązania z kodeksu cywilnego[/b]
[b]Art. 111. § 1.[/b] Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia.
[b]§ 2.[/b] Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
[b]Art. 112.[/b] Termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. Jednakże przy obliczaniu wieku osoby fizycznej termin upływa z początkiem ostatniego dnia.
[b]Art. 113. § 1.[/b] Jeżeli termin jest oznaczony na początek, środek lub koniec miesiąca, rozumie się przez to pierwszy, piętnasty lub ostatni dzień miesiąca.
[b]§ 2.[/b] Termin półmiesięczny jest równy piętnastu dniom.
[b]Art. 114.[/b] Jeżeli termin jest oznaczony w miesiącach lub latach, a ciągłość terminu nie jest wymagana, miesiąc liczy się za dni trzydzieści, a rok za dni trzysta sześćdziesiąt pięć.
[b]Art. 115.[/b] Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, termin upływa dnia następnego.
[b]Art. 116. § 1.[/b] Jeżeli skutki czynności prawnej mają powstać w oznaczonym terminie, stosuje się odpowiednio przepisy o warunku zawieszającym.
[b]§ 2.[/b] Jeżeli skutki czynności prawnej mają ustać w oznaczonym terminie, stosuje się odpowiednio przepisy o warunku rozwiązującym. [/ramka]
