[srodtytul]Niektórzy muszą wdrożyć[/srodtytul]
Często jednak bez wprowadzenia HACCP się nie obędzie. W takiej sytuacji najważniejsze jest zidentyfikowanie i opisanie zagrożeń, które mogą wystąpić przy dystrybucji bądź produkcji środków spożywczych. Trzeba uwzględnić skażenia: mikrobiologiczne, chemiczne i fizyczne. Nie da się też pominąć temperatury czy czasu przechowywania produktów.
Praktycznym wprowadzaniem systemu powinny się zająć odpowiednio wykwalifikowane osoby. W małych przedsiębiorstwach może to być właściciel lub przeszkolony pracownik korzystający z branżowego poradnika.
[ramka][b]Najważniejsze definicje[/b]
Określenia, z którymi najczęściej spotykają się producenci żywności, to:
- [b]Dobra praktyka higieniczna – GHP (Good Hygiene Practice)[/b] – to działania, które trzeba podjąć i warunki higieniczne, które należy spełnić i kontrolować na wszystkich etapach produkcji lub obrotu, aby zapewnić bezpieczeństwo żywności.
- [b]Dobra praktyka produkcyjna – GMP (Good Manufacturing Practice)[/b] - są to działania i warunki, które należy spełnić, by produkcja żywności zapewniała jej odpowiednią jakość zdrowotną. GMP zawiera podstawowe wymagania dotyczące m.in. głównych założeń budowlanych, technicznych, technologicznych, wyposażenia czy metod produkcji, które są niezbędne do wyprodukowania żywności bezpiecznej dla konsumenta.
- [b]HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Point)[/b] – analiza zagrożeń i krytyczny punkt kontrolny. Jest to system prewencyjny i kontrolny, który polega na identyfikacji potencjalnych zagrożeń biologicznych, chemicznych i fizycznych, na które narażona jest żywność, i określenia sposobów ich monitorowania. Umożliwia monitorowanie prawidłowego przebiegu produkcji i nakłada na producentów odpowiedzialność za bezpieczeństwo wytwarzanej żywności. Prawidłowo wdrożony i prowadzony HACCP jest uznawany za najlepszą gwarancję tego, że żywność nie jest skażona lub zanieczyszczona i że jest bezpieczna dla konsumenta. [/ramka]