Na podstawie nowelizacji [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=AE89BF528781D2C42167CAF23691862B?id=76037]kodeksu pracy[/link] z 26 lipca 2002 r. wprowadzono możliwość zawierania umowy o pracę na zastępstwo pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności.
Z początkiem 2004 r. regulacja dotycząca takiej umowy została uzupełniona o przepis umożliwiający rozwiązanie jej za trzydniowym wypowiedzeniem (art. 331 k.p.).
Celem wprowadzenia umowy o pracę na zastępstwo było zwiększenie możliwości zatrudniania zastępcy na krótki czas w przypadku nieoczekiwanej usprawiedliwionej nieobecności w pracy pracownika.
W początkowym okresie ustawodawca nie wprowadził żadnego szczególnego trybu wypowiadania takich umów. Rodziło to problem związany z odpowiednią klasyfikacją danej umowy w kontekście możliwości jej wypowiedzenia – umowa na czas określony czy umowa na wykonanie określonej pracy.
Problemem było także przedłużanie okresu zastępstwa i zawieranie kolejnych umów. Wprowadzenie możliwości wypowiadania umowy o zastępstwo w zasadzie rozwiązało te problemy.