Jednak nie w każdym przypadku umiejętności pracownika oraz środki, jakimi dysponuje, pozwalają mu na podjęcie pracy w tym trybie. Kryteriami oceny dopuszczalności pracy zdalnej są: umiejętności pracownika, jego możliwości techniczne oraz lokalowe, a także rodzaj pracy. W tym kontekście zaproponowano, że praca zdalna może być wykonywana w szczególności przy wykorzystaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość lub dotyczyć wykonywania części wytwórczych lub usług materialnych.
CZYTAJ TAKŻE: Koronawirus. Urlop wyznaczy nam szef
To przykładowe wyliczenie ma charakter otwarty, a tym samym nie zawęża rodzaju dopuszczalnej pracy zdalnej ani środków, przy wykorzystaniu, których ta praca może być wykonywana.
Obowiązki pracodawcy
Na pracowniku nie powinien ciążyć obowiązek zorganizowania we własnym zakresie środków i materiałów potrzebnych do wykonywania pracy zdalnej oraz jej obsługi logistycznej. Dlatego regulacja nakłada ten obowiązek na pracodawcę. Ważne jest to, że dopuszczalne ma być, aby pracownik wykonując pracę zdalnie mógł używać środków pracy niezapewnionych przez pracodawcę, jeżeli nastąpi to z poszanowaniem i ochroną informacji poufnych i innych tajemnic prawnie chronionych. Obejmuje to m.in. tajemnicę przedsiębiorstwa, dane osobowe, a także informacje, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.
Ewidencja czynności
Ponadto, w związku z tym, że przy pracy zdalnej szef ma ograniczone możliwości kontroli podwładnych będzie mógł on zlecić pracownikom prowadzenie ewidencji wykonanych czynności. Ewidencja może uwzględniać w szczególności opis tych czynności, a także datę oraz czas ich wykonania. W zakresie sposobu, formy i częstotliwości sporządzania ewidencji pracownik będzie musiał zastosować się do wydanego w tym zakresie polecenia pracodawcy.
