- pracodawca zatrudnia co najmniej 20 pracowników (mniejsze firmy nie podlegają pod przepisy tej ustawy).
Z dodatkiem
Tutaj jest jednocześnie dalsze zastrzeżenie ochronne. Jeżeli na skutek zmiany nastąpi obniżenie wynagrodzenia, pracownikowi do końca okresu ochronnego przysługuje dodatek wyrównawczy (stanowi on różnicę między zarobkami przed modyfikacją i po niej). Przy obniżeniu etatu pracodawca musiałby zatem nadal wypłacać tej osobie pełne wynagrodzenie.
Dodatek wyrównawczy wynikający z art. 5 ust. 6 ustawy o zwolnieniach grupowych nie musi być wprowadzony wypowiedzeniem zmieniającym, przysługuje bowiem z mocy prawa. Wypowiedzenie zmieniające, które nie przyznaje pracownikowi prawa do takiego dodatku, nie jest przez to wadliwe. Pracownikowi się on należy po otrzymaniu wypowiedzenia zmieniającego, choćby nawet szef mu go nie przyznał. Ewentualne wskazanie w wypowiedzeniu zmieniającym, że pracownik ma takie uprawnienie, może mieć walor czysto informacyjny. Tak uznał Sąd Najwyższy w wyroku z 12 lipca 2012 r. (II PK 304/11).
Jednostronne działanie pracodawcy jest więc znacząco ograniczone. W praktyce nawet jeżeli mógłby dokonać wypowiedzenia (na podstawie ustawy o zwolnieniach grupowych), to niespecjalnie miałoby to sens, chyba że w innym zakresie niż płaca.
Oba punkty w porozumieniu
Jedynym praktycznym sposobem byłoby więc zawarcie z pracownikiem porozumienia zmieniającego, które jak najbardziej jest tutaj prawnie dopuszczalne. Oczywiście podwładny musiałby na nie dobrowolnie przystać. Należy przy tym pamiętać, aby zawierając porozumienie, wyraźnie wskazać na obie zmiany – zmniejszenie etatu oraz spadek wynagrodzenia. Nieobjęcie płacy treścią uzgodnień stron skutkować będzie tym, że pozostanie ona na dotychczasowym poziomie. Pracownik zaś będzie nadal chroniony, a zatem niedopuszczalne byłoby zastosowanie następnie wypowiedzenia zmieniającego w zakresie pensji tej osoby.
Jakie gwarancje
Ochrona z art. 39 k.p. przysługuje w następujących okolicznościach: