Art. 23
1
§ 6 kodeksu pracy przewidujący, że przejście zakładu pracy lub jego części na nowego pracodawcę nie stanowi uzasadnionej przyczyny wypowiedzenia, może wskazywać, że taki transfer oznacza sam przez się swego rodzaju stan zamrożenia zmian w zatrudnieniu. Ale to tylko pozór. Bliższa analiza oraz cel tego przepisu wskazują, że jest inaczej. Po pierwsze z tej regulacji nie sposób wnioskować zakazu dokonywania zmian w zatrudnieniu. To tylko weto dla wypowiadania angażu z jednego, wskazanego w nim powodu.
Precyzyjne prawo wspólnotowe
Dodatkowe wskazówki interpretacyjne znajdujemy w prawie unijnym. Problematykę przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę reguluje dyrektywa Rady 2001/23/WE z 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących ochrony praw pracowników w razie przejścia przedsiębiorstw, zakładów lub ich części (DzUrz WE nr L 82 z 22 marca 2001 r.). Jej art. 4 ust. 1 stanowi, że „przejęcie przedsiębiorstwa, zakładu lub części przedsiębiorstwa lub zakładu nie stanowi samo w sobie podstawy do zwolnienia. Postanowienie to nie stoi na przeszkodzie zwolnieniom z powodów ekonomicznych, technicznych lub organizacyjnych, powodujących zmiany w stanie zatrudnienia [podkr. aut.]."
Dyrektywa i stanowiący jej implementację art. 23