To stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z 11 września 2014 r. w sprawie Österreichischer Gewerkschaftsbund przeciwko Wirtschaftskammer Österreich – Fachverband Autobus-, Luftfahrt- und Schifffahrtsunternehmungen (C-328/13).
Tym samym regulacja przewidziana w art. 3 ust. 3 dyrektywy 2001/23 obejmuje też tzw. układy zbiorowe o przedłużonym okresie obowiązywania.
Spór powstał w związku z przeprowadzoną w 2012 r. restrukturyzacją austriackiego przewoźnika lotniczego. Z powodu strat poniesionych przez grupę kierownictwo postanowiło przenieść obsługę lotów międzynarodowych do spółki zależnej obsługującej ruch krajowy, gdyż działał w niej inny, gorszy układ. Aby objąć pracowników warunkami zatrudnienia wynikającymi z układu w spółce zależnej, reprezentujący pracodawcę związek wypowiedział układ w przedsiębiorstwie, aby na dzień transferu uległ on już rozwiązaniu. W odpowiedzi federacja związków zawodowych wymówiła układ zbiorowy w spółce zależnej ze skutkiem na ten sam dzień. Powstał więc tzw. stan bezukładowy. W obu spółkach układy już się rozwiązały, z tym że przy układzie u przewoźnika prawo austriackie przewidywało przedłużoną skuteczność wynikających z niego warunków pracy.
Po wypowiedzeniu układów nowy pracodawca, czyli spółka zależna, do której przeniesiono pracowników, zaczął jednostronnie stosować obowiązujące w niej zasady. Doprowadziło to do znacznego pogorszenia warunków pracy i wynagradzania tych osób.
Dlatego austriacka federacja związków zawodowych wystąpiła w imieniu załogi przewoźnika do sądu, domagając się ustalenia, że warunki pracy wynikające z układu, którym pracownicy byli objęci przed przejściem, powinny być nadal stosowane przez spółkę przejmującą, choć przewoźnik wypowiedział ten układ. W odpowiedzi spółka wskazała, że nie może być związana układem, który przestał obowiązywać przed transferem. Nie przewiduje tego dyrektywa 2001/23. Sąd krajowy postanowił zwrócić się o wykładnię art. 3 ust. 3 dyrektywy do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
