W prawie pracy przyczyny uzasadniające wypowiedzenie umowy o pracę nie zostały podane nawet przykładowo. Jednak niewątpliwie powodem takiej decyzji może być konfliktowość podwładnego, która uniemożliwia normalną z nim współpracę i dezorganizuje działalność firmy.
Często do konfliktów w firmie dochodzi wskutek przekraczania przez zatrudnionych granic dopuszczalnej krytyki pracodawcy lub przełożonych.
Wprawdzie każdy pracownik ma prawo otwarcie wypowiadać się ?w sprawach dotyczących organizacji pracy takich jak np. rozkład czasu pracy czy podział zadań, jednak krytyka kierownictwa powinna być podejmowana na właściwej drodze (np. w czasie zebrania załogi) i wyrażana w odpowiedniej formie.
Zasadna krytyka
Przekraczanie przez pracownika granic dozwolonej krytyki w stosunku do przełożonego lub pracodawcy to przejaw braku jego lojalności. W wyjątkowych sytuacjach może to stanowić przyczynę uzasadniającą rozwiązanie umowy o pracę. Podobnie wskazywał Sąd Najwyższy w wyroku z 17 grudnia 1997 r. (I PKN 433/97). Odnosił się wówczas do przekroczenia granic krytyki poczynań pracodawcy, określającego cele i metody ich osiągania w ramach prowadzonej przez niego działalności. Uznał, że pracodawca może z tego powodu wypowiedzieć umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony.
Rozsądek najważniejszy
Zatem nawet uzasadniona krytyka powinna się mieścić w granicach porządku prawnego, nie może dezorganizować pracy i ma umożliwiać normalne funkcjonowanie firmy. Nie może ona bowiem prowadzić do powstania konfliktów personalnych, które są szkodliwe dla prawidłowego działania zakładu.