Podatnik kupił naczepę w Niemczech, czyli na terenie Unii Europejskiej. Ponieważ dla rejestracji pojazdu, w celu dopuszczenia go do ruchu, wymagane jest wydane przez urząd skarbowy zaświadczenie VAT-25 (potwierdzające albo uiszczenie VAT od nabytego środka transportu albo brak takiego obowiązku), właściciel naczepy zwrócił się o wydanie takiego zaświadczenia. Urząd skarbowy w wydanym postanowieniu odmówił jednak wydania wnioskowanego zaświadczenia. W konsekwencji urząd rejestrujący pojazdy odmówił rejestracji tej naczepy. Czy rzeczywiście brak zaświadczenia VAT-25 dla nabytej naczepy uzasadnia odmowę jej rejestracji? –
pyta czytelnik.
Dla wyjaśnienia tej kwestii konieczne jest rozróżnienie pojęć używanych dla celów rejestracji pojazdów (regulowanych ustawą – Prawo o ruchu drogowym) oraz dla celów wydawania zaświadczeń VAT-25 (regulowanych przepisami o VAT). Chodzi zatem o rozróżnienie pomiędzy pojęciami takimi jak: „pojazd" i „naczepa", które podlegają rejestracji oraz „środek transportu", dla którego wydaje się zaświadczenie VAT-25.
Ustawa – Prawo o ruchu drogowym dla celów rejestracji pojazdu posługuje się pojęciem „pojazd" (art. 72 ust. 1 pkt 8). Natomiast w ustawie o VAT, w sprawie wydawania zaświadczeń VAT-25 mowa jest o „środku transportu" lub „nowym środku transportu" (art. 105 ust. 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 103 ust. 3 i 4 ustawy o VAT oraz art. 2 pkt 10 tej ustawy) >patrz ramka.
Obowiązek organu
Rejestracji pojazdu dokonuje się m.in. na podstawie zaświadczenia wydanego przez właściwy organ, potwierdzającego uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzanych z państw członkowskich Unii Europejskiej lub brak takiego obowiązku, jeżeli sprowadzany pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy (art. 72 ust. 1 i 1a ustawy – Prawo o ruchu drogowym).