Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozstrzygnął kwestię opodatkowania wydatków na wyżywienie pracowników (sygnatura akt: I SA/Rz 25/13).
Sprawa dotyczyła spółki, która zaskarżyła niekorzystną dla siebie interpretację podatkową. Zatrudnione w niej osoby odbywają podróże służbowe na terenie kraju i za granicą. Dotychczas spółka wypłacała im z tego tytułu diety. Teraz chce jednak wprowadzić nowy system rozliczania wydatków na wyżywienie.
Zamierza zapewniać im całodzienne bezpłatne wyżywienie i nie wypłacać diet, na co pozwalają odpowiednie przepisy kodeksu pracy. W zamian będzie wypłacać zaliczki na poczet wydatków na wyżywienie, wyposaży ich w kartę służbową ze wskazaniem w przepisach wewnątrzzakładowych maksymalnej kwoty na wyżywienie albo zwróci wydatki udokumentowane fakturami lub rachunkami wystawionymi na spółkę lub paragonami fiskalnymi.
Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że wysokość zwolnienia od podatku ograniczona jest wyłącznie do wysokości diety i innych należności za czas podróży służbowej pracownika, określonych w ustawach bądź w rozporządzeniach.
W wypadku kosztów wyżywienia w podróżach służbowych krajowych będzie to 23 zł za dobę, a w podróżach służbowych zagranicznych – dieta zagraniczna, zróżnicowana w zależności od państwa.
