Rozwiązaniem ponowna rejestracja
A zatem utrata statusu czynnego podatnika VAT, będąca konsekwencją przekształcenia, nie może w naszej ocenie być przesłanką dla braku możliwości korekty rozliczeń podatkowych z okresu przed przekształceniem. W celu uniknięcia ryzyka sporu z organami podatkowymi można jednak rozważyć ponowne zarejestrowanie działalności gospodarczej i rejestrację przekształcanego przedsiębiorcy jako podatnika VAT czynnego.
Ponowna rejestracja jest uznawana bowiem przez organy podatkowe jako „wznowienie” i „kontynuacja” działalności gospodarczej, nie mająca wpływu na byt osoby fizycznej jako podatnika VAT (zob. interpretacja Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 17 listopada 2008 r., ITPP1/443-764//08/AJ).
Kto rozliczy koszty
Warto również zwrócić uwagę na dotkliwe konsekwencje braku sukcesji podatkowej w postaci wyłączenia możliwości rozliczenia kosztów podatkowych poniesionych przez przedsiębiorcę przed przekształceniem.
Można sobie bowiem wyobrazić sytuacje, w których przedsiębiorca – jeszcze jako osoba fizyczna – ponosi wydatki bezpośrednio związane z przychodem osiągniętym dopiero przez spółkę kapitałową po przekształceniu.
Przez wzgląd na brak sukcesji podatkowej pojawia się wątpliwość, czy te wydatki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu przedsiębiorcy (brak korespondującego z nimi przychodu) lub do kosztów spółki kapitałowej powstałej w wyniku przekształcenia (brak poniesienia wydatku przez tę spółkę).
W przypadku kosztów bezpośrednich o znacznej wysokości (np. wydatki dewelopera na budowę osiedla mieszkaniowego) przekształcenie przedsiębiorstwa przed osiągnięciem związanych z nimi przychodów mogłoby prowadzić do dotkliwych skutków finansowych.
Problem też z pośrednimi
Podobny problem może zaistnieć w przypadku poniesienia przez przedsiębiorcę kosztów pośrednio związanych z przychodem, dotyczących zarówno okresu przed jak i po przekształceniu (np. opłaty gwarancyjne, polisy ubezpieczeniowe, abonamenty itp.).
Zgodnie z art. 15 ust. 4d – 4e ustawy o CIT oraz art. 22 ust. 5c – 5d ustawy o PIT, wydatki te są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów na dzień ich ujęcia w księgach rachunkowych, bądź są rozliczane proporcjonalnie do okresu, którego dotyczą.
Jeżeli zatem przedsiębiorca poniesie wydatki, które powinny być ujęte w kosztach uzyskania przychodów dopiero w przyszłych okresach rozliczeniowych, po czym przekształci przedsiębiorstwo w spółkę kapitałową, spółka nie będzie mogła ich rozliczyć jako „własnych” kosztów podatkowych.
Wydatki te mogą wprawdzie zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu osoby fizycznej po przekształceniu, jednak nie będą przekładać się na wysokość zobowiązania podatkowego, jeżeli osoba ta po przekształceniu nie będzie osiągać innych przychodów z działalności gospodarczej.
Potwierdza to interpretacja Izby Skarbowej w Warszawie z 14 listopada 2011 r. (IPPB1/415-746/11-4/EC).
Zgodnie z nią koszty prowadzonej działalności dotyczące zarówno okresu przed, jak i po przekształceniu nie podlegają proporcjonalnemu rozliczeniu u przedsiębiorcy przekształcanego oraz w spółce przekształconej.
Warto rozważyć aport
Brak sukcesji praw i obowiązków podatkowych stawia pod znakiem zapytania opłacalność instytucji przekształcenia przedsiębiorstwa osoby fizycznej w spółkę kapitałową.
Z czysto podatkowej perspektywy bardziej opłacalnym rozwiązaniem może okazać się wniesienie aportem przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki kapitałowej, co również jest operacją neutralną podatkowo, nieprowadzącą do obligatoryjnego wykreślenia przedsiębiorcy z ewidencji działalności gospodarczej.
W konsekwencji osoba fizyczna ma pewne spektrum możliwości utrzymywania statusu podatnika VAT czynnego po wniesieniu aportu i korekty rozliczeń tego podatku. W praktyce procedura aportu jest również łatwiejsza, szybsza i tańsza.
W konsekwencji, przekształcenie działalności w spółkę wydaje się mieć znaczenie jedynie z przyczyn innych niż podatkowe, przykładowo w razie konieczności przeniesienia na spółkę określonych zezwoleń, koncesji i ulg, uzyskanych przez przedsiębiorcę przed przekształceniem.