• dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą są kompletne i zgodne z prawdą oraz
• są przedsiębiorcy znane i spełnia on warunki wykonywania działalności leczniczej w zakresie objętym składanym wnioskiem określone w ustawie z 15 kwietnia 2011 o działalności leczniczej (DzU nr112, poz. 654).
W oświadczeniu należy zawrzeć także imię i nazwisko albo firmę wnioskodawcy, adres jego miejsca zamieszkania albo siedziby, oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia oraz podpis osoby uprawnionej do reprezentowania wnioskodawcy, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
Ponadto do wniosku należy dołączyć dokumenty potwierdzające spełnienie warunków niezbędnych do prowadzenia działalności leczniczej. Uzyskuje się je w drodze decyzji administracyjnej od Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Wpis i zaświadczenie
Wpis do rejestru oraz zaświadczenie je potwierdzające organ rejestrowy wydaje w ciągu 30 dni. Jeżeli właściwy organ nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia wpływu wniosku do tego organu upłynęło 40 dni, wnioskodawca może rozpocząć działalność po uprzednim zawiadomieniu o tym na piśmie organu, który nie dokonał wpisu.
Nie dotyczy to przypadku, gdy organ wezwał tego wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później niż przed upływem siedmiu dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, biegnie od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o wpis.
W normalnych sytuacjach działalność leczniczą można rozpocząć po uzyskaniu wpisu do rejestru. Wpis do rejestru podlega zwykłej procedurze administracyjnej określonej w kodeksie postępowania administracyjnego.
Wysokość opłaty
Wpis do rejestru podlega opłacie wynoszącej 10 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłaty nagród z zysku za ubiegły rok. O każdej zmianie podmiot leczniczy ma obowiązek powiadomić organ rejestrowy w ciągu 14 dni oraz pokryć koszt tej zmiany, który sięga 50 proc. wysokości opłaty zapłaconej przy wpisie do rejestru. Obecnie opłata wynosi więc 360 zł.
Każdy podmiot przy składaniu wpisu do rejestru musi spełnić określone wymagania. Ich zakres i charakter są określone w rozporządzeniach ministra zdrowia i zależą od rodzaju udzielanych świadczeń oraz stopnia ich specjalizacji. W szczególności chodzi o ogólnoprzestrzenne, sanitarne i instalacyjne warunki, jakie muszą spełniać pomieszczenia, i ich wyposażenie w sprzęt medyczny.
Podmiot leczniczy musi zapewniać udzielanie świadczeń zdrowotnych wyłącznie przez osoby wykonujące zawód medyczny i spełniające wymagania zdrowotne oraz posiadające ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej i od odpowiedzialności wynikającej z ustawy o prawach pacjenta i rzeczniku praw pacjenta.
Czego nie wolno
Zgodnie z ustawą podmiot leczniczy może informować o zakresie oraz rodzajach udzielanych świadczeń zdrowotnych, ale sposób przekazu takich danych nie może nosić cech reklamy.
Ponadto w miejscu udzielania świadczeń zdrowotnych nie mogą być świadczone usługi pogrzebowe oraz prowadzona ich reklama. Na terenie placówki może być jednak wykonywana każda działalność gospodarcza, o ile nie jest uciążliwa dla pacjenta lub przebiegu leczenia.
Ubezpieczenie musi być ważne najpóźniej od dnia rozpoczęcia udzielania świadczeń medycznych. Dowód potwierdzający posiadanie umowy ubezpieczenia przekazuje się w ciągu siedmiu dni od dnia zawarcia umowy organowi prowadzącemu rejestr.
Kto może kontrolować
Organ prowadzący rejestr jest uprawniony do kontroli podmiotów leczniczych w zakresie zgodności wykonywanej działalności z przepisami ustawy i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Osoba wyznaczona przez organ rejestrowy (w części kontrolowanych obszarów może to być tylko osoba wykonująca zawód medyczny) ma prawo żądać informacji i dokumentacji, oceny realizacji zadań określonych w regulaminie organizacyjnym lub statucie, w tym dostępności i jakości udzielanych świadczeń zdrowotnych, wstępu do pomieszczeń podmiotu wykonującego działalność leczniczą, udziału w czynnościach związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, wglądu do dokumentacji medycznej oraz żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień.
Po kontroli sporządza się protokół podpisany przez stronę kontrolującą i kontrolowaną. W razie istnienia rozbieżności kierownik podmiotu wykonującego działalność leczniczą, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania protokołu, ma prawo do wniesienia zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzenia czynności kontrolnych oraz ustaleń zawartych w protokole.
Czas pracy
Zakładając podmiot leczniczy, trzeba pamiętać, że ustawa o działalności leczniczej przewiduje odmienne regulacje w stosunku do kodeksu pracy w zakresie czasu pracy osób w nim zatrudnionych.
Co do zasady czas pracy nie może przekraczać 7 godzin 35 minut na dobę i przeciętnie 37 godzin 55 minut na tydzień w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym. Okresem rozliczeniowym jest miesiąc.
Komentuje Grzegorz Byszewski, ekspert Pracodawcy RP
Rynek usług medycznych, zarówno tych świadczonych komercyjnie jak i finansowanych z pieniędzy publicznych, rośnie szybko. Wynika to z dynamicznie zwiększającego się budżetu NFZ, wzrostu zamożności i starzenia się społeczeństwa.
Tak więc założenie podmiotu leczniczego może być ciekawym i perspektywicznym biznesem. Jednak inwestor musi pamiętać, że ze względu na częste zmiany prawa w zakresie wymagań, jakie należy spełniać, aby uzyskać kontrakt z NFZ, działalność medyczna jest obarczona relatywnie dużym ryzykiem.
Ponadto, w związku z tym że podstawą finansowania jest umowa z publicznym płatnikiem a kontraktowanie odbywa się średnio co trzy lata, istnieje wysoka bariera finansowa utrudniająca wejście na rynek medyczny.
