Art. 177 kodeksu pracy określa sytuację pracownic w ciąży. Co do zasady zakazane jest wypowiadanie im umowy o pracę, stosowanie wypowiedzenia zmieniającego i rozwiązywanie angażu z przyczyn niezawinionych przez zatrudnioną.
Jeżeli natomiast z ciężarną zawarto angaż na czas określony, na czas wykonania określonej pracy lub na okres próbny przekraczający miesiąc, gdy uległby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży, z mocy prawa taka umowa przedłuża się do dnia porodu (art. 177 § 3 k.p.).
Strony nie muszą przy tym składać jakichkolwiek oświadczeń, w szczególności nie musi tego robić pracodawca (wyrok Sądu Najwyższego z 23 grudnia 1963, III PR 67/63).
Pracujące ciężarne podlegają szczególnej ochronie także w razie tzw. zwolnień grupowych. Nie jest bowiem możliwe zwolnienie kobiety w tym stanie lub w czasie urlopu macierzyńskiego (art. 5 ust. 5 pkt 1 ustawy z 13 marca 2003 o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, DzU nr 90, poz. 844 ze zm., dalej ustawa o zwolnieniach grupowych).
Co prawda szef może wypowiedzieć dotychczasowe warunki pracy i płacy ciężarnej. Jeżeli jednak takie wymówienie doprowadzi do obniżenia pensji, pracownicy przysługuje dodatek wyrównawczy do wynagrodzenia do końca okresu, w którym korzystałaby ze szczególnej ochrony przed wymówieniem lub rozwiązaniem stosunku pracy (art. 5 ust. 6 ustawy o zwolnieniach grupowych).