Skazany za przekręty nie założy kantoru

Działalność gospodarcza polegająca na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych oraz pośrednictwie w ich kupnie i sprzedaży to działalność kantorowa. Tak wynika z 2 ust. 1 pkt 19 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=3E4F9BD856DC072C119DF3C293AB53BB?id=166811]ustawy z 27 lipca 2002 r. – Prawo dewizowe (DzU nr 141, poz. 1178 ze zm.)[/link].

Aby ją prowadzić, trzeba najpierw uzyskać wpis do rejestru działalności kantorowej. Działalność kantorowa jest bowiem regulowana. Komu zatem wolno ją prowadzić?

[srodtytul]Bez przestępstw skarbowych[/srodtytul]

Może ją wykonywać osoba fizyczna, która nie została prawomocnie skazana za przestępstwo skarbowe albo za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej. Do rejestru wolno też wpisać osobę prawną oraz spółkę niemającą osobowości prawnej, której żaden odpowiednio członek władz lub wspólnik nie został skazany za takie przestępstwo.

Warunek ten przewidziany jest w art. 12 prawa dewizowego.

[b]Braku karalności za wymienione przestępstwa wymaga się także od osób wykonujących czynności bezpośrednio związane z działalnością kantorową[/b]. Ponadto takie osoby muszą również posiadać fachowe przygotowanie do wykonywania tych czynności.

Co to oznacza? Za tak zwane fachowe przygotowanie uznaje się ukończenie kursu obejmującego prawne i praktyczne zagadnienia związane z prowadzeniem działalności kantorowej, udokumentowane świadectwem.

Tak samo traktowana jest co najmniej roczna praca w banku. Przy czym liczy się zatrudnienie na stanowisku bezpośrednio związanym z obsługą transakcji walutowych udokumentowane świadectwem pracy oraz znajomość przepisów ustawy regulujących działalność kantorową. Ta ostatnią potwierdza się w oświadczeniu. Mówi o tym art. 13 prawa dewizowego.

[srodtytul]Odpowiedni lokal[/srodtytul]

Na przedsiębiorcy wykonującym działalność kantorową ciąży obowiązek prowadzenia na bieżąco, w sposób trwały i ciągły oraz zgodny z przepisami, ewidencji wszystkich operacji powodujących zmianę stanu wartości dewizowych i waluty polskiej. Musi on także prowadzić w godzinach działalności kantoru ciągłe kupno i sprzedaż wartości dewizowych będących przedmiotem obrotu.

Co więcej, prowadzący kantor ma wydawać w sposób zgodny z przepisami dowody kupna i sprzedaży, imienne lub na okaziciela. Dotyczy to każdej umowy kupna lub sprzedaży wartości dewizowych, będących przedmiotem obrotu.

[b]Wymagane jest też zapewnienie lokalu wraz z wyposażeniem spełniającym warunki techniczne i organizacyjne[/b] niezbędne do bezpiecznego i prawidłowego wykonywania czynności bezpośrednio związanych z działalnością kantorową.

[srodtytul]Pisemny wniosek...[/srodtytul]

Przedsiębiorca spełniający opisane wymogi zamierzający wykonywać działalność kantorową może ją rozpocząć po wpisaniu do rejestru działalności kantorowej. Taki rejestr prowadzi prezes Narodowego Banku Polskiego.

Wpisu dokonuje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy. Jego wzór zawiera [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=C3B26BD9EC7B8C1301930C2805B3DC82?id=174759]rozporządzenie ministra finansów z 18 sierpnia 2004 r. w sprawie wzoru wniosku o dokonanie wpisu w rejestrze działalności kantorowej DzU nr 187, poz. 1934[/link].

Wnioski o wpis do rejestru wraz z oświadczeniem, przyjmują oddziały okręgowe NBP właściwe dla miejsca prowadzenia działalności kantorowej. Ich listę można znaleźć na stronie internetowej NBP ([link=http://www.nbp.pl]www.nbp.pl[/link]).

We wniosku trzeba podać firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania. Potrzebny jest też numer w rejestrze przedsiębiorców albo ewidencji działalności gospodarczej.

Prezes NBP musi wykreślić z rejestru działalności kantorowej podmiot, który nie przedstawił aktualnego zaświadczenia o wpisie do rejestru przedsiębiorców. Orzekał o tym [b]Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (VI SA/Wa 978/2005)[/b].

Do wpisu do rejestru potrzebny jest też numer NIP (jeśli przedsiębiorca go posiada) oraz siedziby oraz adresy jednostek, w których będzie wykonywana działalność kantorowa. Należy także podać oznaczenie zakresu działalności kantorowej wykonywanej przez przedsiębiorcę w poszczególnych jednostkach.

[srodtytul]... i oświadczenie[/srodtytul]

Wraz z wnioskiem przedsiębiorca składa także pisemne oświadczenie. Podaje w nim, iż oświadcza, że dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru są kompletne i zgodne z prawdą oraz że znane są mu i spełnia szczególne warunki wykonywania działalności kantorowej określone w rozdziale 4 prawa dewizowego.

Oświadcza także, że posiada aktualne zaświadczenie o niekaralności i dokumenty potwierdzające kwalifikacje wymagane przepisami.

[b]Wzór oświadczenia można do pobrać ze [link=http://www.nbp.pl/home.aspx?f=/akty_prawne/regulacje_prawne/prawo_dewizowe.html]strony internetowej NBP[/link] [/b]

Oświadczenie powinno również zawierać:

- firmę przedsiębiorcy oraz jego siedzibę i adres albo adres zamieszkania,

- oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia,

- podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

Jeżeli wniosek składany jest za pośrednictwem pełnomocnika lub prokurenta, powinno zostać udokumentowane jego uprawnienie do składania oświadczeń w imieniu przedsiębiorcy. Wpisem do rejestru jest również wykreślenie albo zmiana wpisu.

[srodtytul]Dozwolone przerwy[/srodtytul]

Przedsiębiorca może zawiesić wykonywanie działalności kantorowej. Taka przerwa nie powinna jednak trwać więcej niż dwa lata. W przypadku zawieszenia wykonywania działalności kantorowej na mniej niż dwa lata, przedsiębiorca może przedłużyć ten okres łącznie do dwóch lat. Pozwala na to art. 17c prawa dewizowego.

O zawieszeniu wykonywania działalności kantorowej, przedłużeniu zawieszenia oraz o wznowieniu jej wykonywania przedsiębiorca jest zobowiązany zawiadomić pisemnie organ prowadzący rejestr. Ma na to siedem dni od dnia zawieszenia, przedłużenia zawieszenia lub wznowienia wykonywania działalności kantorowej.

W przypadku niewznowienia przez przedsiębiorcę wykonywania działalności kantorowej lub niewznowienia jej wykonywania w poszczególnych jednostkach prezes NBP po upływie okresu zawieszenia odpowiednio z urzędu wykreśla w drodze decyzji wpis przedsiębiorcy w rejestrze albo dokonuje zmiany wpisu w zakresie określenia jednostek, w których jest wykonywana działalność kantorowa.