W czasie kryzysu podwładny może wnioskować o indywidualne godziny

Takie rozwiązanie przewiduje obowiązująca od 22 sierpnia tego roku [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=4716622AE6AFE7D66E75808E6EF00646?id=320785]ustawa z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (DzU nr 125, poz. 1035)[/link].

Dzięki temu podwładni, w zależności od własnych potrzeb, mogą rozpoczynać i kończyć dni robocze w różnych godzinach. To elastyczne podejście będzie można stosować do końca 2011 roku.

Skorzystają na tym również firmy, ponieważ nie będą musiały płacić pracownikom wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych z tytułu naruszenia doby pracowniczej. Do niedawna musiały to robić, jeśli np. pracownik przyszedł do pracy o godzinę wcześniej niż poprzedniego dnia.

[ramka][b]Przykład[/b]

Do połowy sierpnia pracownicy dużej hurtowni przychodzili codziennie do pracy o godzinie 8.30, a wychodzili o 16.30. Firma jednak uznała, że musi dostosować czas pracy do wymagań klientów. Uznała, że podwładni będą przez dwa dni w tygodniu – środy i piątki – rozpoczynać pracę o godz. 6 i kończyć ją o 13. Pomysł wcieliła w życie po 22 sierpnia, gdy weszły w życie przepisy ustawy antykryzysowej. Wcześniej bowiem musiałaby płacić zatrudnionym dodatek za pracę w nadgodzinach, bo w środę i piątek rozpoczynaliby oni pracę przed upływem poprzedniej doby pracowniczej. [/ramka]

[srodtytul]Na miarę potrzeb[/srodtytul]

Trzeba jednak pamiętać o tym, aby wprowadzenie indywidualnych rozkładów czasu pracy i tym samym wydłużenie pracy w niektóre dni nie ograniczyło prawa pracowników do 11-godzinnego odpoczynku dobowego oraz 35-godzinnego odpoczynku tygodniowego.

Ważne jest też to, że w firmie będzie możliwe ustalanie różnych godzin rozpoczynania i kończenia pracy w poszczególne dni, tylko pod warunkiem, że pracownicy wyrażą na to zgodę. Jeśli tak się stanie, pracodawca będzie mógł wszcząć procedurę zmiany układu zbiorowego lub zawrzeć porozumienie ze związkami zawodowymi lub przedstawicielami pracowników.

[b]Pracodawca, który zamierza zmienić godziny pracy konkretnego podwładnego, co do zasady nie będzie musiał przedstawiać mu wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy. [/b]To będzie konieczne, tylko gdy umowa o pracę z tym pracownikiem określa, jaki obowiązuje go rozkład czasu pracy.

Warto też wiedzieć, że jeśli to sam podwładny zwróci się z pomysłem zmiany rozkładu jego czasu pracy, firma będzie musiała uwzględnić jego wniosek w tej sprawie. Tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy nie będzie to możliwe ze względu na organizację pracy w firmie lub rodzaj pracy wykonywanej przez pracownika rodzica, szef będzie mógł odmówić. Tak wynika z ustawy. W praktyce przypadków, gdy pracodawcy będą odmawiać zgody na wniosek podwładnego, może być o wiele więcej, niż przypuszczał ustawodawca. A to dlatego, że to od pracodawcy zależy organizacja pracy w firmie.

Załóżmy, że pracownik, który nie ma dzieci, wystąpi do pracodawcy o zmianę godzin rozpoczynania i kończenia pracy. Obecnie pracuje od 8 do 16 przez pięć dni w tygodniu. Jednak w poniedziałki i wtorki chciałby zaczynać pracę o godzinę później – o 9, a kończyć ją również godzinę później, bo o 17. W tym przypadku pracodawca nie musi przyjąć jego wniosku o wprowadzenie indywidualnego czasu pracy. A to dlatego, że zgodnie z nowymi zasadami powinien uwzględniać wnioski o zmianę godzin rozpoczynania i kończenia pracy składane przez pracowników wychowujących dzieci do 14. roku życia lub opiekujących się niesamodzielnym członkiem rodziny.