Jak założyć firmę w Słowenii

Polskich inwestorów na razie jest w Słowenii niewielu. Przeważnie uważają, że tamtejszy rynek jest zbyt mały. Eksperci twierdzą jednak, że warto się nim zainteresować, bo daje szansę także firmom z mniejszym kapitałem.

Polska jest jednym z głównych nabywców słoweńskich towarów. Do tego dochodzą artykuły chemiczne i lekarstwa. W efekcie jesteśmy 10. pod względem wielkości importerem towarów słoweńskich. Natomiast pod względem eksportu do tego kraju zajmujemy dopiero 16. pozycję. Żeby skutecznie wejść na tamtejszy rynek, nasi inwestorzy muszą pomyśleć o dobrej reklamie, szerokiej akcji marketingowej. Ci, którzy już zdecydują się zaangażować pieniądze i czas, powinni pamiętać, że niewiele da się tam wskórać bez znajomości miejscowego języka albo bez tamtejszego wspólnika czy doradcy.

Zakładając działalność gospodarczą w Słowenii w formie spółki, trzeba uzbroić się w cierpliwość. Wpis do rejestru trwa bowiem od półtora do czterech miesięcy. Wszystkie wymagane dokumenty muszą być oryginałami lub kopiami potwierdzonymi notarialnie. Trzeba je sporządzić w języku słoweńskim. Te same zasady dotyczą oddziałów firm zagranicznych.

Sporo trzeba też wydać na pomoc prawną, która przy zakładaniu firmy przeciętnie kosztuje od 1 tys. do 1,5 tys. euro. Opłaty notarialne to ok. 180 euro.

Tłumacz przysięgły za przetłumaczenie jednej strony dokumentu bierze prawie 20 euro. Znaczek skarbowy na wpis spółki akcyjnej kosztuje około 900 euro, spółki z o.o. około 400 euro, a oddziału 90 euro.

Rejestr handlowy jest publicznie dostępny, a zawarte w nim dane jawne. Po rejestracji przedsiębiorstwo otrzymuje specjalny stempel, co umożliwia mu kontynuowanie procedur związanych z rozpoczęciem działalności gospodarczej.

Kolejnym krokiem jest uzyskania numeru statystycznego. Nowy przedsiębiorca ma na to pięć dni od rejestracji w sądzie. W tym celu należy wypełnić formularz, szczegółowo przedstawiając w nim dane dotyczące kapitału, prowadzonej działalności, siedziby itp. Należy również dołączyć kopię dokumentu rejestracyjnego.

Następnie przedsiębiorstwo uzyskuje numer identyfikacyjny. Bez niego w ogóle nie mógłby rozpocząć działalności, ponieważ to właśnie ten numer musi podawać na rachunkach, pismach i innych dokumentach związanych z przedsiębiorstwem. Niestosowanie się do tego obowiązku karane jest grzywną ponad 100 euro. Rejestracja w urzędzie statystycznym jest bezpłatna. Po uzyskaniu numeru identyfikacyjnego urząd ten przesyła informację o zarejestrowaniu przedsiębiorstwa do Izby Gospodarczej Słowenii, w której członkostwo jest obowiązkowe.

W ciągu ośmiu dni od uzyskania numeru nowe przedsiębiorstwo musi zostać zarejestrowane również w odpowiednim terytorialnie dla jego siedziby urzędzie skarbowym i otrzymać numer identyfikacji podatkowej. Ta rejestracja umożliwia uzyskanie numeru ubezpieczenia socjalnego i konta, na które przekazywane są miesięczne wpłaty na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, zdrowotne, inwalidzkie, macierzyńskie oraz dla bezrobotnych.

Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w Słowenii może pozostawać w stosunku pracy z innym podmiotem. Prawo słoweńskie nie ogranicza możliwości prowadzenia jednoosobowej firmy poza stałym zatrudnieniem. Działalność w formie samozatrudnienia trzeba wpisać do ewidencji przedsiębiorców prowadzonej przez AJPES (Agencja Ewidencji Publicznych) oraz do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez urząd podatkowy. Otrzymuje się wtedy numer NIP. Następnie trzeba otworzyć rachunek w Funduszu Emerytalnym, uzyskać numer ubezpieczenia socjalnego i numer statystyczny. W sumie trzeba zebrać prawie do 30. Cała procedura może trwać kilka miesięcy.

Niedrogą formą prowadzenia przedsiębiorstwa jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Do większych przedsięwzięć gospodarczych wykorzystywana jest już jednak spółka akcyjna.

Minimalny kapitał założycielski dla spółki z o.o. wynosi 7,5 tys. euro. Z tego co najmniej 25 proc. musi być wniesione w gotówce. Aporty rzeczowe muszą zostać wniesione przed rejestracją. Spółka z o.o. może mieć od jednego do 50 udziałowców. Minimalna wartość każdego udziału to 50 euro. Odpowiedzialność finansowa udziałowców ograniczona jest do wysokości kapitału założycielskiego.

Do założenia spółki akcyjnej niezbędny jest kapitał założycielski wynoszący co najmniej 25 tys. euro. Przed rejestracją minimum 25 proc. tej kwoty w gotówce musi zostać wpłacone na konto. Także przed rejestracją muszą być wniesione aporty rzeczowe. Spółka musi mieć co najmniej pięciu akcjonariuszy i zatrudniać minimum 20 pracowników. Za swoje zobowiązania odpowiada do wysokości kapitału akcyjnego.

W spółce komandytowo-akcyjnej za zobowiązania wobec wierzycieli co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczeń (komplementariusz), a co najmniej jeden jest akcjonariuszem, który w ogóle nie odpowiada za zobowiązania spółki.

Spółka komandytowa

powstaje wskutek zawarcia umowy między co najmniej dwoma wspólnikami, z których jeden jest komplementariuszem i odpowiada bez ograniczeń za zobowiązania spółki, drugi zaś jest komandytariuszem, którego odpowiedzialność jest ograniczona do wysokości zainwestowanego przez niego kapitału.

Spółka z nieograniczoną odpowiedzialnością

jest odpowiednikiem polskiej spółki jawnej. Musi mieć co najmniej dwóch wspólników, którzy solidarnie i bez ograniczeń odpowiadają za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem.

Spółka cicha

polega na tym, że tzw. wspólnik cichy wnosi wkład (może to być także własna praca) na rzecz wspólnika jawnego, prowadzącego przedsiębiorstwo lub inną działalność zarobkową we własnym imieniu. Wspólnik cichy uczestniczy jedynie w zyskach, nie ujawniając się jednak na zewnątrz. Nie ma on praw do majątku spółki, ale i nie odpowiada za zobowiązania spółki wobec wierzycieli. Zwykle w tej formie prowadzone są przedsiębiorstwa małe lub co najwyżej średnie.

Wiele rodzajów działalności w Słowenii podlega ograniczeniom polegającym na konieczności uzyskania zezwolenia od odpowiedniego ministerstwa. Do tej grupy należą m.in.: przewozy drogowe, usługi gastronomiczne, agencje turystyczne, produkcja i dystrybucja wina, prywatne usługi weterynaryjne, działalność agencji pośrednictwa pracy, gry losowe, usługi bankowe i ubezpieczeniowe, ochrona mienia i osób, usługi geodezyjne i projektowe, szkoły jazdy, produkcja kosmetyków.

Stawka podatku dochodowego na Słowenii wynosi 23 proc. i jest on płacony od nadwyżki przychodów nad kosztami ich uzyskania.

Podatek od dochodów osobistych, dotyczący prowadzących firmy jednoosobowe, jest progresywny. Przy dochodach od 6,8 tys. euro jego stawka wynosi 16 proc. W przedziale między 6,8 tys. a 13,6 tys. euro jest to 27 proc. Natomiast powyżej13,6 tys. euro rocznego dochodu trzeba płacić 41 proc.

w Słowenii wynosi 20 proc., dewizowa – 8,5 proc. Ze stawki preferencyjnej korzystają m.in.:

- obrót i import żywnością (oprócz alkoholi),

- dostawy wody,

- obrót i import leków oraz materiałów i towarów medycznych i ortopedycznych dla inwalidów,

- przewóz ludzi i bagażu,

- budowę mieszkań, ich remonty,

- usługi hotelowe,

- wykorzystywanie obiektów sportowych,

Występuje też stawka zerowa w eksporcie.