Celem badania sprawozdania finansowego jest wyrażenie opinii, czy sprawozdanie to jest zgodne z przyjętymi zasadami (polityką) rachunkowości oraz czy rzetelnie i jasno przedstawia, we wszystkich istotnych aspektach, sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy badanej jednostki. W procesie badania biegły rewident musi określić odpowiednie obszary sprawozdania, które będą podlegać szczegółowemu badaniu, jak również wskazać wielkość prób, dzięki którym zbierane będą dowody z badania.
Biegły, kierując się profesjonalnym osądem, określa istotne wartości dla sprawozdania finansowego. Za istotną można uznać wartość, której nieuwzględnienie doprowadziłoby do zniekształcenia informacji zawartej w sprawozdaniu finansowym. Na etapie planowania badania biegły wstępnie szacuje i ocenia, jaki poziom zniekształceń jest istotny. Tak sformułowany wstępny szacunek określa się mianem istotności.
Tak jak nie ma dwóch identycznych przedsiębiorstw o takich samych wynikach, tak nie istnieje katalog określający wartości istotności dla poszczególnych spółek. To biegły rewident, kierując się profesjonalnym osądem, determinuje wartość progu istotności, która ma później duże znaczenie w procesie całego procesu badania. Wielkość istotna z punktu widzenia jednego przedsiębiorstwa może nie mieć znaczenia dla sprawozdania finansowego innej firmy. Istotność wylicza się najczęściej na podstawie określonego procentu wielkości wybranej spośród danych finansowych, np.:
- przychodów ze sprzedaży,
- wyniku brutto,