Zgodnie z art. 27 ust. 1 i 2 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=0A9C91F09A5DF196E9BF3E3A17ED1D94?id=324433]ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 152, poz. 1223 ze zm.)[/link] przeprowadzenie i wyniki inwentaryzacji należy udokumentować i powiązać z zapisami ksiąg rachunkowych, a ujawnione w toku inwentaryzacji różnice między stanem rzeczywistym a stanem wykazanym w księgach rachunkowych należy wyjaśnić i rozliczyć w księgach rachunkowych tego roku obrotowego, na który przypadł termin inwentaryzacji.
[b]Różnice inwentaryzacyjne mogą przybrać postać niedoboru lub nadwyżki.[/b] Za przeprowadzenie inwentaryzacji, a także za powołanie komisji inwentaryzacyjnej odpowiedzialny jest kierownik jednostki.
[srodtytul]Dużo zależy od przyczyny[/srodtytul]
Stwierdzone niedobory, w zależności od przyczyn ich powstania, podlegają rozliczeniu w księgach jako:
- niedobory pozorne spowodowane błędami przy przyjmowaniu i wydawaniu składnika majątku, błędami podczas spisu z natury, a także błędami przy księgowaniu ruchów magazynowych. Ich rozliczenie następuje poprzez odpowiednie zapisy korygujące w księgach rachunkowych,