Przez ostatnie dziesięć lat Trybunał Konstytucyjny stał się łupem politycznym. Politycy urządzili igrzyska, wykorzystując instrumentalnie i podporządkowując sobie personalnie ten organ. W istocie przestał on być strażnikiem konstytucji, a stał się narzędziem politycznym.
Próba jego odbudowy, a raczej przejęcia, doszczętnie obróciła wniwecz zaufanie do tej instytucji jako do organu władzy sądowniczej. Wydarzenia te pokazują wielką słabość polskiej konstytucji i braki edukacyjne pośród najwyższych piastunów politycznych oraz znacznej części polskiego społeczeństwa, które nie jest gotowe bronić demokratycznych instytucji i nie rozumie znaczenia niezależnej władzy sadowniczej w demokratycznym państwie prawnym. Trybunał Konstytucyjny jest bowiem niezależny i niezawisły tylko wówczas/i tylko w takim zakresie, na ile zgodzą się na to politycy.