Zgodnie z art. 6 ust. 2 konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z 4 listopada 1950 r. każdego oskarżonego o czyn zagrożony karą uważa się za niewinnego do czasu udowodnienia mu winy zgodnie z ustawą, a wedle art. 42 ust. 3 Konstytucji RP każdego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu.
Czytaj także: Domniemania niewinności w polskim prawie wciąż inaczej niż w dyrektywie UE
Zyskaj dostęp do rzetelnych analiz, opinii ekspertów i kluczowych prognoz gospodarczych. Poznaj fakty, które kształtują biznes, prawo oraz społeczeństwo.
Buduj swoją przewagę. Subskrybuj profesjonalne treści publikowane wyłącznie w pro.rp.pl.
