Zgodnie z przepisami ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. DzU z 2015 r., poz. 149 ze zm.) składki na Fundusz Pracy opłaca się za osoby podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, dla których podstawa wymiaru składek na te ubezpieczenia w przeliczeniu na okres miesiąca (łącznie ze wszystkich tytułów, u wszystkich płatników) wynosi co najmniej tyle, ile minimalne wynagrodzenie (w 2015 r. – 1750 zł). Wobec pracowników w pierwszym roku ich pracy (w ogóle, nie tylko u danego pracodawcy) ten limit jest niższy i wynosi 80 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę (w 2015 r. – 1400 zł).
Przykład
W październiku 2015 r. pracownik był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w wymiarze 1/2 etatu, z której podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe wyniosła 875 zł. Pracownik ten równocześnie wykonywał pracę na podstawie umowy-zlecenia zawartej z innym podmiotem niż własny pracodawca, z której podstawa wymiaru składek w tym miesiącu wyniosła 450 zł. Ponieważ suma podstaw wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe z obydwu tytułów (875 zł + 450 zł = 1325 zł) jest niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę (tj. od 1750 zł), za ten miesiąc ani pracodawca, ani zleceniodawca nie mają obowiązku opłacenia składek na FP.
Tytuły ubezpieczenia, w odniesieniu do których wyłączony został obowiązek opłacania składek na Fundusz Pracy, określa art. 104 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy. Są to m.in. osoby duchowne czy osoby świadczące pracę na podstawie umowy uaktywniającej, o której mowa w ustawie o opiece nad dziećmi w wieku do lat trzech.
Składek na Fundusz Pracy nie opłaca się za:
1. Pracowników o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, którzy są zatrudnieni przez przedsiębiorców Polskiego Związku Głuchych i Polskiego Związku Niewidomych, Związek Ociemniałych Żołnierzy RP, Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi, Zakład Opieki nad Niewidomymi w Laskach oraz zakłady aktywności zawodowej;