Reklama

Praca w kilku krajach Unii Europejskiej, składki w jednym

Polacy pracujący lub wykonujący działalność na własny rachunek równocześnie w kilku krajach Unii Europejskiej, mogą podlegać rodzimemu systemowi ubezpieczenia społecznego ze wszystkich tych tytułów.
Praca w kilku krajach Unii Europejskiej, składki w jednym

Foto: www.sxc.hu

Red

Przepisy wspólnotowe koordynujące systemy zabezpieczenia społecznego państw członkowskich zachęcają Polaków do wykonywania różnej aktywności zawodowej równocześnie na terenie kilku państw Unii Europejskiej. Po spełnieniu kilku warunków mogą oni skorzystać z odprowadzania wszystkich składek do polskiego ZUS zgodnie z naszymi przepisami. Zasada ta dotyczy zarówno pracy na etat, prowadzenia działalności gospodarczej, jak i aktywności zawodowej na obu tych podstawach.

Migracja z etatem

Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. oraz 987/2009 z 16 września 2009 r. pracownik może podlegać pod polski system ubezpieczenia społecznego zarówno wtedy, gdy wykonuje obowiązki w kilku krajach na jednym angażu, jak i gdy jest zatrudniony na kilka etatów przez różnych pracodawców.

W pierwszym wypadku trzeba spełnić łącznie dwa warunki:

- miejscem zamieszkania pracownika jest Polska,

- wykonuje on znaczną część pracy w Polsce, przy czym przesłanka ta jest spełniona, gdy w Polsce pracuje przez co najmniej 25 proc. czasu bądź wynagrodzenie z etatu u nas stanowi co najmniej 25 proc. całości wynagrodzenia.

Reklama
Reklama

Przykład

Pracownik mieszka w Polsce i jest zatrudniony w Austrii jako przedstawiciel handlowy. Pierwszy tydzień w każdym miesiącu pracuje w Krakowie, a w pozostałe tygodnie w Wiedniu. Jego wynagrodzenie wynosi 10 tys. zł, przy czym 8 tys. zł otrzymuje za pracę za granicą. Pracownik będzie odprowadzał całość składek od zatrudnienia do polskiego ZUS, gdyż warunek znacznej części pracy w Polsce został spełniony ze względu na kryterium czasu (jeden tydzień pracy w Polsce stanowi 25 proc. miesięcznego czasu poświęconego na obowiązki służbowe).

W drugim wypadku, gdy pracownik świadczy pracę na rzecz więcej niż jednego pracodawcy, wskazanie systemu ubezpieczeń społecznych, któremu podlega, zależy przede wszystkim od miejsca siedziby firm. Jeżeli pracownik mieszka w Polsce, a każdy z zatrudniających zakładów ma siedzibę poza granicami naszego kraju, reguła jest prosta – pracownik zawsze podlega pod polski system ubezpieczenia społecznego zgodnie z miejscem rezydencji. Inaczej, gdy choćby jeden z pracodawców jest polską firmą. Wówczas podleganie pod polski ZUS będzie zależało od spełnienia unijnego kryterium „znacznej części pracy" wykonywanej w Polsce.

Przykład

Pracownika mieszkającego w Polsce zatrudnia trzech pracodawców: holenderski, belgijski oraz polski, odpowiednio w wymiarze 30 proc., 20 proc. i 15 proc. czasu pracy. Z 31 grudnia 2013 r. etat w Polsce rozwiąże się. Do końca grudnia pracownik podlega pod holenderski system społeczny ze wszystkich etatów, gdyż tylko tam, zgodnie z unijnymi definicjami, spełnia kryterium wykonywania „znacznej części pracy". Natomiast od 1 stycznia 2014 r. będzie odprowadzał składki społeczne od zatrudnienia w Belgii i Holandii do polskiego ZUS jako miejsca swojej rezydencji.

Na własny rachunek

Przepisy wspólnotowe umożliwiają podleganie pod polski ZUS także przedsiębiorcom prowadzącym działalność na zmianę lub równocześnie w kilku krajach UE. Muszą jednak spełnić podobne warunki jak etatowcy, tj. miejscem zamieszkania przedsiębiorcy musi być Polska, gdzie wykonuje ponad 25 proc. działalności. Do weryfikacji drugiego z warunków bierze się pod uwagę m.in. obrót, dochód lub liczbę usług, które biznesmen przewiduje świadczyć w kolejnych 12 miesiącach.

Kryteria te nie będą istotne dla prowadzących działalność w UE i jednocześnie zatrudnionych na etat w Polsce. W takim wypadku przedsiębiorca zawsze będzie podlegał pod nasz ZUS, bez względu na skalę działalności prowadzonej poza granicami kraju.

Przykład

Przedsiębiorca mieszka w Polsce i prowadzi działalność u nas, w Czechach i na Słowacji. Dochód z usług świadczonych na terenie każdego z tych krajów kształtuje się tak: 20 proc. Polska, 60 proc. Czechy, 20 proc. Słowacja. Od 1 czerwca 2014 r. oprócz prowadzonej działalności przedsiębiorca będzie zatrudniony w Polsce na 1/8 etatu. Do 1 czerwca 2014 r. będzie odprowadzał składki społeczne w Czechach, gdyż tam realizuje ponad 25 proc. działalności. Natomiast po tej dacie, ze względu na angaż w Polsce, właściwy będzie polski ZUS.

Reklama
Reklama

ZUS odpowiedni

Formalności związane z ustaleniem polskiego ustawodawstwa do ubezpieczeń społecznych jako właściwego dla aktywności wykonywanej w kilku krajach UE dokonuje się w ZUS jako instytucji właściwej ze względu na miejsca zamieszkania wnioskodawcy.

Stwierdzając właściwość polskiego ustawodawstwa, ZUS niezwłocznie informuje o tym instytucje odpowiedzialne za zabezpieczenie społeczne w każdym kraju członkowskim UE, w którym wykonywana jest równoległa praca lub działalność gospodarcza. Jeśli w ciągu 2 miesięcy od powiadomienia żadna z instytucji nie wyrazi sprzeciwu lub odmiennej opinii w tej sprawie, określenie polskiego ustawodawstwa do ubezpieczeń społecznych jako właściwego staje się ostateczne. ZUS informuje o tym zainteresowanego, wydając odpowiednie poświadczenie (tzw. formularz A1). Na tej podstawie konieczna jest rejestracja w ZUS, rozliczanie i opłacanie składek.

—Magdalena Kruk

Zdaniem autora:

Magdalena Kruk, adwokat Kruk i Partnerzy

W polskim systemie to pracodawca – zarówno polski, jak i zagraniczny – jest płatnikiem składek za pracownika. Podczas gdy dla polskiego pracodawcy jest to standardowa procedura, zagraniczny szef – jako płatnik w Polsce – stanie przed koniecznością dokonywania nieznanych mu dotychczas formalności. Ich wypełnianie może być czasochłonne i drogie, zwłaszcza jeśli zagraniczna firma nie prowadzi u nas żadnej działalności. Przepisy unijne przewidują przyjazne rozwiązania również w takim wypadku. Pozwalają uzgodnić szefowi z pracownikiem, że to podwładny będzie wykonywał w imieniu pracodawcy wszelkie obowiązki związane z płatnościami składek do ZUS. Umowa między stronami – przedłożona w ZUS – stanowi podstawę do rejestracji pracownika jako płatnika składek z racji zatrudnienia za granicą i upoważnia go do wykonywania wszelkich obowiązków w tym zakresie.

Z kolei dla przedsiębiorców działających w kilku krajach UE poświadczenie formularza A1 w Polsce oznacza wymóg samodzielnego odprowadzania przez nich (jako płatników) składek do ZUS od każdej zarejestrowanej działalności.

ZUS
Rusza nowa wersja portalu eZUS dla płatników składek. Co się zmienia?
Materiał Promocyjny
Rekordy sprzedaży i większy magazyn w Duchnicach
ZUS
Działalność nierejestrowana – kiedy faktycznie nie trzeba płacić składek?
ZUS
Czy za studenta z Białorusi lub Ukrainy trzeba odprowadzać składkę zdrowotną?
ZUS
Przedsiębiorca może uchylić się od obowiązku składkowego
Materiał Promocyjny
Dove Self-Esteem: Wsparcie dla nastolatków
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama