Oznacza to, że dyrektor oddziału ZUS może prowadzić tylko egzekucję ze świadczeń wypłacanych z tytułu ubezpieczeń społecznych, które określają odrębne ustawy.
System zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych całkowicie różni się jednak od systemu powszechnego. Świadczenia wojskowe określa ustawa z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (tekst jedn. DzU z 2004 r. nr 8, poz. 66 ze zm.). Zgodnie z rozporządzeniem ministra obrony narodowej z 23 lutego 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin (DzU nr 67, poz. 618 ze zm.) organem właściwym w sprawie ustalania i wypłaty tych świadczeń jest dyrektor wojskowego biura emerytalnego.
Tę odmienność systemu zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych dostrzegł ustawodawca, który wyróżnił egzekucję ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego od egzekucji ze świadczeń ubezpieczeń społecznych. Tę ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego przewiduje art. 1a ust. 12 lit. a tiret trzeci ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jako jeden ze środków egzekucyjnych, obok egzekucji ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Art. 19 ust. 4 upoważnił dyrektora oddziału ZUS do stosowania w prowadzonym postępowaniu jedynie egzekucji ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Jego kompetencje nie rozciągają się więc na świadczenia emerytalne z zaopatrzenia emerytalnego.
Nie wolno zatem rozszerzyć przepisów o kompetencjach organów administracji, a już szczególnie tych uprawniających do stosowania środków przymusowego wykonania określonych zobowiązań.
Skoro więc dyrektor oddziału ZUS ma prawo jedynie wyegzekwować należności ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych, to nie wolno rozciągnąć stosowania tego przepisu na świadczenia zaopatrzeniowe. Tym bardziej że dla innych organów egzekucyjnych wymienionych w art. 19 ustawy egzekucyjnej, choćby dyrektora oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, będącego organem egzekucyjnym, ustawodawca dopuścił stosowanie egzekucji ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego albo z ubezpieczenia społecznego.