Ustawą z 19 grudnia 2008 r. (DzU nr 237, poz. 1656 ze zm.) o emeryturach pomostowych
(dalej ustawa o FEP) powołano do życia Fundusz Emerytur Pomostowych (dalej FEP). To państwowy fundusz celowy mający finansować emerytury pomostowe (art. 29). Jego przychody pochodzą m.in. ze składek, które muszą obliczać, rozliczać i opłacać co miesiąc płatnicy składek za osoby pracujące w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Zgodnie z art. 40 ust. 4 ustawy o FEP, składki na FEP oraz odsetki za zwłokę, koszty upomnienia i dodatkowa opłata nieopłacone w terminie podlegają ściągnięciu na zasadach określonych w art. 24-28 i art. 31 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zm.). Z przepisów tych wynika jedynie, że nieopłacone należności na FEP można wyegzekwować w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub egzekucji sądowej.
Nie zawierają one żadnych dodatkowych uregulowań. To zaś oznacza, że zasady przymusowego ich ściągnięcia zawiera ustawa z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. DzU z 2012, poz. 1015; dalej upea) oraz przepisy kodeksu postępowania cywilnego.
Podział kompetencji
Nie ulega zatem wątpliwości, że składek na FEP można dochodzić zarówno w trybie egzekucji administracyjnej, jak i sądowej. Problem sprowadza się jednak do oceny, który z organów egzekucji administracyjnej jest uprawniony do przymusowego dochodzenia wykonania tego obowiązku. Podział kompetencji organów egzekucyjnych określony został w art. 19 upea.