Dorabiający do świadczeń i zasiłków przedemerytalnych w zakresie działalności podlegającej ubezpieczeniom społecznym lub pełnionej służby mają wyznaczone dwa progi zarobkowe. Aby otrzymywać pełne świadczenie, nie mogą ich przekroczyć.
Pierwszy próg to tzw. graniczna kwota przychodu, a jej przekroczenie skutkuje zawieszeniem całego świadczenia. Limit ten wynosi 70 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w roku kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji (od 1 marca 2013 r. jest to 2465,20 zł).
Jeśli zarobki świadczeniobiorcy nie przekraczają granicznej kwoty przychodu, ale są wyższe od niższego limitu, tj. dopuszczalnej kwoty przychodu (25 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w roku kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji, od 1 marca 2013 r. jest to 880,50 zł), świadczenie lub zasiłek podlega zmniejszeniu. Zmniejszenie to jest równe kwocie przekroczenia niższego progu zarobkowego. Po zmniejszeniu świadczenie nie może być jednak niższe od minimalnej gwarantowanej kwoty. Ta ostatnia od 1 marca 2013 r. wynosi 487,88 zł.
Oba limity zarobkowe, a także minimalna gwarantowana kwota świadczenia, obowiązują w całym okresie rozliczeniowym. Trwa on od 1 marca danego roku kalendarzowego do końca lutego następnego roku kalendarzowego.
Informacja musi być
Podejmując działalność zarobkową objętą ubezpieczeniami społecznymi, uprawnieni do przedemerytalnych pieniędzy muszą niezwłocznie poinformować o tym właściwą jednostkę wypłacającą świadczenie. W oddziale ZUS składają więc oświadczenie, w którym wskazują konkretną wysokość przychodu.