Rozliczamy się z otrzymanego dofinansowania wynagrodzeń na zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych za pomocą metody ryczałtowej. Jeśli nie zamierzamy zmieniać sposobu rozliczania, to czy musimy składać oświadczenie o wyborze metody rozliczenia na 2007 r.?
Tak, takie oświadczenie jest obowiązkowe. Trzeba je składać co roku, do 20 lutego, nawet gdy pracodawca nie zamierza zmienić sposobu rozliczenia się z otrzymanej pomocy publicznej. Oświadczenie składa się w formie pisemnej, jego wzór jest na stronie internetowej PFRON: www.pfron.org.pl w zakładce SOD.
Czy wniosek o wypłatę dofinansowania za listopad i grudzień 2006 r. można złożyć po 20 stycznia 2007 r.?
Jest taka możliwość. Trzeba jednak pamiętać, że termin 20 stycznia jest terminem ustawowym. Gdy pracodawca nie złożył wniosku w terminie ustawowym, powinien złożyć pismo do PFRON o przywrócenie terminu i wskazać w nim przyczyny opóźnienia. Jeśli okażą się one obiektywne, niezależne od pracodawcy, wtedy PFRON uzna, że termin został zachowany. Jeśli natomiast PFRON wyda decyzję odmowną, to można się od niej odwołać do ministra pracy i polityki społecznej.
Nasz zakład pracy chce rozliczać się z otrzymywanej pomocy na zatrudnionych niepełnosprawnych przez obliczenie rzeczywistych podwyższonych kosztów, zamiast - jak do tej pory - ryczałtem. Według jakiej metody można obliczyć rzeczywiste podwyższone koszty związane z zatrudnianiem niepełnosprawnych?
Nie ma uniwersalnej, obowiązującej metody ich obliczenia. W tym sposobie rozliczenia chodzi o to, by wyliczyć koszty, które pracodawca rzeczywiście ponosi na zatrudnionego niepełnosprawnego pracownika. Każdy z pracodawców może opracować własną metodę ich obliczenia. Ważne jest, by metoda była zgodna z zasadami udzielania pomocy publicznej, a przede wszystkim z rozporządzeniem z 18 maja 2004 r. Najbardziej popularne są dwie metody: opracowana przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej oraz przez Krajową Izbę Gospodarczo-Rehabilitacyjną.
Czy przysługuje dofinansowanie na emeryta w wieku 62 lat, który przeszedł na wcześniejszą emeryturę z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub charakterze?
Według wyjaśnienia Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej wiek emerytalny ubezpieczonych, w tym zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, określają: ustawa z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (DzU z 1998 r. nr 162, poz. 1118 ze zm.) oraz rozporządzenie z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (DzU z 1998 r. nr 8, poz. 43 ze zm.).
To oznacza, że pracodawca zatrudniający osoby niepełnosprawne samodzielnie ustala, na podstawie tych przepisów, czy zatrudnieni u niego niepełnosprawni pracownicy osiągnęli wiek emerytalny, czy nie. Trzeba podkreślić, że wart. 26a ust. 1 ustawy o zatrudnianiu niepełnosprawnych określono, że dofinansowanie wynagrodzeń przysługuje pracodawcy zatrudniającemu osoby niepełnosprawne, które nie osiągnęły wieku emerytalnego, i przepisu tego w żaden sposób nie powiązano czy uzależniono od pobierania lub nie świadczeń z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Ważne jest również, że w odniesieniu do tzw. wcześniejszych emerytur tzw. powszechny wiek emerytalny nie jest przesłanką ich nabycia, bo co do zasady są one uzależnione od osiągnięcia określonego wieku i posiadania odpowiedniego stażu pracy.
Czy dofinansowanie wynagrodzeń osób niepełnosprawnych przysługuje na osoby, które mają decyzję lekarza orzecznika ZUS o niezdolności do pracy? Czy te osoby muszą jeszcze dodatkowo mieć orzeczenie powiatowego centrum orzekania o niepełnosprawności?
Nie. Orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o niezdolności do pracy traktuje się na równi z orzeczeniami o niepełnosprawności. Zgodnie z art. 4 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu niepełnosprawnych przekłada się na stopień niepełnosprawności. I tak orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o całkowitej niezdolności do pracy i do samodzielnej egzystencji traktuje się na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności; orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy - jak orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności; a orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy oraz celowości przekwalifikowania - jak orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności.
Czy pracownik mający orzeczenie wydane przez komisję MSWiA może zostać uznany za niepełnosprawnego dla celów ubiegania się o dofinansowanie jego wynagrodzenia?
Zgodnie z wyjaśnieniem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej orzeczenia o zaliczeniu do grupy inwalidzkiej (wydane przed 1 stycznia 1998 r., jeżeli nie utraciły mocy) traktuje się na równi z odpowiednim orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności. Oznacza to, że orzeczenie o zaliczeniu do:
- I grupy inwalidów traktowane jest na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
- II grupy inwalidów traktowane jest na równi z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności;
- III grupy inwalidów traktowane jest na równi z orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności.
Wyjątkiem jest orzeczenie o III grupie inwalidztwa wydane przez organy orzecznicze Ministerstwa Obrony Narodowej lub Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Traktowane jest jak orzeczenie o braku niepełnosprawności, ponieważ dotyczy osób zdolnych do pracy poza służbą. Zakwalifikowanie do lekkiego stopnia niepełnosprawności może mieć miejsce tylko wtedy, gdy orzeczenie o III grupie inwalidztwa z tytułu niezdolności do służby mundurowej zawiera równocześnie orzeczenie III grupy inwalidztwa na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.
Czy w tym roku również istnieje obowiązek sporządzania informacji o otrzymanej pomocy publicznej innej niż de minimis?
Tak. Obowiązek złożenia takiej informacji wynika z przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej i należy ją złożyć do 15 lutego. Informacja ta dotyczy wysokości uzyskanej pomocy poakcesyjnej, tj. uzyskanej od 1 maja 2004 r. do końca 2006 r. Technicznie wygląda to tak, że w informacji należy ponownie wykazać uzyskaną pomoc za 2004 i 2005 r. oraz dodatkowo pomoc uzyskaną za 2006 r. Kwotę pomocy inną niż de minimis trzeba wykazać w dwóch walutach: w złotówkach i w euro (według kursu obowiązującego nadzień udzielenia pomocy).