Aplikacje chmurowe SaaS z podatkiem u źródła czy bez

Polskie podmioty coraz częściej korzystają z aplikacji chmurowych w ramach modelu SaaS (Software-as-a-Service). Użytkownicy, na zasadzie płatnej subskrypcji, uzyskują dostęp do aplikacji przez Internet. Nie nabywają natomiast praw do samej infrastruktury wirtualnej, co odróżnia usługi SaaS od hostingu w chmurze (cloud hosting) zapewnianego przez usługi IaaS (Infrastructure-as-a-Service). Usługi SaaS mogą dotyczyć także rozszerzenia oprogramowania o dodatkowe „wtyczki” (moduły) pozwalające rozbudować funkcjonalność określonej aplikacji.

Jeżeli należności za udostępnianie oprogramowania wypłacane są zagranicznym dostawcom, to ocena skutków podatkowych dokonania płatności wiąże się z szerszym problemem kwalifikacji korzystania z usług chmurowych jako użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego (serwera). Niekorzystna dla podatników ewolucja, którą przeszło orzecznictwo sądów administracyjnych w zakresie denotacji pojęcia „urządzenie przemysłowe”, zapoczątkowała linię wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, której przedmiotem stały się opłaty za usługi hostingowe. Według tej linii orzecznictwa korzystanie przez podatnika z określonych parametrów serwera: przestrzeni dyskowej, mocy obliczeniowej, pamięci czy też transferu danych i innych, stanowi użytkowanie urządzenia przemysłowego (zob. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 sierpnia 2025 r., II FSK 1449/22; z 2 grudnia 2025 r., II FSK 268/23; z 5 grudnia 2025 r., II FSK 317/23 i z 5 lutego 2026 r., II FSK 1098/25).