Zjawisko podejmowania dodatkowej pracy przestaje być nic nieznaczącym marginesem rynku pracy. Według danych Eurostatu z 2024 r. blisko cztery proc. pracowników w Unii Europejskiej wykonuje równolegle inne zajęcie zarobkowe, a w niektórych krajach – w tym w Polsce – odsetek ten systematycznie rośnie. To efekt rosnącej elastyczności rynku pracy, ale też kosztów życia i zmian pokoleniowych – coraz więcej osób łączy etat z własną działalnością, zleceniami lub współpracą w formie zdalnej. W dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości zawodowej coraz częściej pojawia się jednak pytanie o granice dopuszczalnej aktywności pracownika – kiedy dodatkowe zatrudnienie staje się naruszeniem obowiązku lojalności wobec pracodawcy?