Dyrektywa NPL dotycząca kredytów zagrożonych wyznacza w Unii Europejskiej jednolite ramy prawne dla działalności podmiotów zajmujących się prowadzeniem działań windykacyjnych z tytułu wierzytelności wynikających z tzw. nieobsługiwanych umów o kredyt (non-performing loans), zawieranych przez instytucje kredytowe, jak również reprezentowaniem praw kredytodawców wynikających z takich umów. Rozwiązania przewidziane w dyrektywie podyktowane są m.in. wspieraniem instytucji kredytowych w działaniach ukierunkowanych na finansowanie akcji kredytowej, dzięki przeniesieniu kredytów zagrożonych poza bilans banku lub przekazaniu ich w zarządzanie podmiotów wyspecjalizowanych w tego rodzaju działalności. Z tej perspektywy unijna dyrektywa pełni ważną rolę jako instrument służący mitygowaniu ryzyka związanego z ekspozycją na kredyty zagrożone, tak w ujęciu jednostkowym, jak i w skali całego sektora finansowego w UE.