Umowa ta dotyczy w znacznej mierze osób starszych, które w
zamian za opiekę wyzbywają się własności nieruchomości. Opiekunem
może zostać ktoś z rodziny bądź osoba niespokrewniona. Dzięki temu mają
zapewnioną pomoc osoby trzeciej w sytuacji braku w pobliżu członków rodziny
mogących ją sprawować.
Umowa o dożywocie jest umową uregulowaną w przepisach
kodeksu cywilnego, w artykułach od 908 do 916. Umowy o dożywocie popularne były
przede wszystkim na terenach wiejskich z czym wiąże się także ich alimentacyjny
charakter. Starsza osoba, często członek rodziny, przekazywała własność
nieruchomości innemu, młodszemu członkowi rodziny w zamian za dożywotnią
opiekę, dach nad głową czy utrzymanie. Zmiany demograficzne spowodowały, że
wzrosła liczba umów, w których przedmiotem rozporządzenia nie jest nieruchomość
rolna, ale inne nieruchomości, jak mieszkania czy domy. Umowa o dożywocie może
stanowić również jeden z mechanizmów prawnych zabezpieczenia interesów osób
żyjących w związku partnerskim.