Pandemia, konflikty zbrojne
lub „wojny handlowe”, to już standardowe okoliczności brane pod uwagę w
planowaniu projektów inwestycyjnych.
Nie ulega wątpliwości, że
wystąpienie wskazanych ryzyk negatywnie wpłynęło na wiele przedsięwzięć i nie
pozwoliło zrealizować zakładanych stóp zwrotu lub przyniosło straty inwestorom.
Działo się tak zarówno w przypadku sprawnie zarządzanych podmiotów, jak i
takich, w których podejmowano błędne decyzje zarządcze. W tym ostatnim
przypadku – w szczególności w kontekście zarządzania funduszami inwestycyjnymi
– podmioty zarządzające podejmują często próbę wyłączenia lub ograniczenia
odpowiedzialności za błędne decyzje zarządcze powołując się na materializację ryzyk
pochodzących „z zewnątrz” (zewnętrzne czynniki ryzyka). Ciekawym
przykładem, w kontekście ryzyk związanych w szczególności z pandemią COVID-19
są fundusze wierzytelności. Kiedy zatem strata jest wynikiem zmaterializowania
się czynników ryzyka, a kiedy jest to efekt niewłaściwego zarządzania?