Seks muzułmanów - wytyczne

Ograniczenie to obowiązuje w terenie zabudowanym. Poza nim można ją zwiększyć, ale tylko do 5 m/s (12 km/h) - poinformowały Związek Muzułmanów Kazachstanu oraz Muzułmański Komitet Praw Człowieka w Azji Środkowej.

„Męski organ płciowy nie może być przedmiotem handlu: nie można go sprzedać, wynająć czy pozostawić pod zastaw. Nie wolno go również wykorzystywać w charakterze masztu flagowego, podstawki, pałki, gwizdka i węża gaśniczego" – stwierdzają autorytatywnie Związek i Komitet. Mężczyzna powinien „zadowolić się rozmiarami i potencją darowanymi mu od urodzenia" i dlatego nie powinien używać „wibratorów, przedłużaczy, transformatorów, stabilizatorów i tym podobnych urządzeń".

Żeński zaś organ nie może być używany w charakterze „siatki na zakupy, szkatułki, pułapki na myszy czy portfela".

W trakcie „aktu płciowego zabrania się jeść, czytać książki lub gazety, modlić się, oglądać telewizję, kichać, kaszleć, grać w gry hazardowe".

Na końcu zaś swych zaleceń Związek stwierdził, że kochankowie powinni pozostawać w jednej pozie i ustalił im dozwoloną prędkość ruchu.

Gdy z powodu publikacji Związku i Komitetu wybuchł skandal, przedstawiciel tego pierwszego Murat Telibekow przyznał, że jej celem było wyśmianie oficjalnego muzułmańskiego duchowieństwa republiki.

Szczególnie dopiekło świeckim muzułmanom opublikowane ostatnio oficjalne stanowisko Duchowego Zarządu Muzułmanów Kazachstanu w sprawie zakazu używania tzw. surogatek, czyli wynajmowania kobiet do rodzenia dzieci.

Język używany w dokumencie tak rozzłościł jego członków, że postanowili go sparodiować. Duchowy Zarząd bowiem uznał na przykład, że „łono samicy nie należy do kategorii „mubah" a to znaczy że nie może być przedmiotem handlu lub zamiany".

Kontynuując tradycje filmowego Borata Związek Muzułmanów już wcześniej kilkakrotnie parodiował swymi inicjatywami zachowania i pomysły miejscowych urzędników. Proponował na przykład powołanie w rządzie ministerstwa seksu oraz opodatkowanie samego aktu płciowego, by powstrzymać rozprzestrzenianie się chorób wenerycznych.

Znacznie bardziej radykalną była idea powołania w prezydenckiej administracji sekssekretarek. „Właśnie ta sfera życia prywatnego głowy państwa często powoduje masę kłopotów. (...) Szczególnie, gdy prezydent nie jest związany więzami małżeństwa i jest w pełni sił, jak na przykład Władimir Putin" – tłumaczył Związek.

„Często pojawia się pytanie: w jaki sposób najważniejsza osoba w państwie rozwiązuje swoje seksualne problemy? Czy nadużywa do tego środki podatników, czy może pokrywa wydatki z innych źródeł? Czy nie dochodzi aby do wypływu państwowych tajemnic wraz z erupcjami seksualnej energii?" – pytał zaniepokojony Związek.