W systemach wynagrodzeń firmy często przewidują dodatkowe świadczenia pieniężne mające dowartościować oraz zachęcić zatrudnionych do wydajniejszej pracy. Na ogół świadczenia te mają postać premii regulaminowej lub uznaniowej. Różnica między nimi tkwi przede wszystkim w stopniu swobody pracodawcy w podejmowaniu decyzji o ich przyznaniu oraz sposobie ustalania wysokości. Dlatego chcąc zmotywować podwładnych do bardziej efektywnego wypełniania obowiązków służbowych, zatrudniający powinni przeanalizować, który rodzaj gratyfikacji finansowej zastosować, aby osiągnąć te cele.
Podkreślmy, że o charakterze premii nie decyduje jej nazwa, ale sposób uregulowania w aktach wewnątrzzakładowych lub umowie o pracę.
Wariant I. Przyznawanie premii regulaminowej
Premia regulaminowa to roszczeniowy składnik wynagrodzenia. Zwykle ustala się ją kwotowo albo procentowo, a jako świadczenie periodyczne najczęściej wypłaca w odstępach miesięcznych, kwartalnych, półrocznych lub rocznych.
Jak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z 30 marca 1977 r. (I PRN 26/77), prawo do żądania premii powstaje wtedy, gdy właściwe akty przewidują z góry skonkretyzowane i zobiektywizowane wskaźniki premiowania, a pracownik je spełnił.
Zasady nabywania prawa do premii regulaminowej powinny znaleźć się w: