- współczynnik ekwiwalentu: 20,92 : 2 = 10,46
- stawka dzienna ekwiwalentu za urlop: 2472,22 zł : 10,46 zł = 236,35 zł
- stawka godzinowa ekwiwalentu za urlop: 236,35 zł : 8 godz. = 29,54 zł
- finalna kwota ekwiwalentu za urlop 29,54 zł x 48 godz. = 1417,92 zł.
Opisane reguły odnoszą się też do składników w stałej stawce i ruchomych za okresy dłuższe niż miesiąc, m.in. roczne albo kwartalne premie, dodatki. Jeśli podwładny dostał je za okres krótszy niż 12 miesięcy występujących przed miesiącem ustania zatrudnienia, do podstawy wymiaru ekwiwalentu urlopowego kwalifikujemy wskazane składniki w średniej wysokości wypłaconej za okres faktycznie przepracowany (§ 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia urlopowego).
Przykład 3
Premia kwartalna w stałej stawce
Stosunek pracy pani Hanny, zatrudnionej na 3/4 etatu, uległ rozwiązaniu z końcem lipca 2013 r., kiedy to zostały jej 32 godziny niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. Do końca lutego 2013 r. dostawała ona jedynie pensję zasadniczą 1800 zł brutto.
Od 1 marca 2013 r. weszła w życie zmiana regulaminu płac, dodająca premie kwartalne w stałej stawce 500 zł. Do 31 lipca 2013 r. kobieta uzyskała tylko premię za drugi kwartał 2013 r. (500 zł). Ekwiwalent za urlop ustalamy tak:
- podstawa wymiaru ekwiwalentu ze stałej stawki miesięcznej: 1800 zł
- podstawa wymiaru ekwiwalentu z premii kwartalnej: 500 zł : 3 miesiące = 166,67 zł
- łącznie podstawa ekwiwalentu: 1800 zł + 166,67 zł = 1966,67 zł
- współczynnik ekwiwalentu: 20,92 x 3/4 etatu = 15,69
- stawka dzienna ekwiwalentu: 1966,67 zł : 15,69 = 125,35 zł
- stawka godzinowa ekwiwalentu: 125,35 zł : 8 godz. = 15,67 zł
- finalna kwota ekwiwalentu: 15,67 zł x 32 godz. = 501,44 zł.
Zasiłek chorobowy
W razie wprowadzenia w życie nowego składnika wynagrodzenia w okresie, z którego ustalana jest podstawa wymiaru zasiłku chorobowego, nie należy odchodzić od standardowej metody ustalania tej podstawy.
Nadal stanowi ją przeciętne wynagrodzenie miesięczne wypłacone zatrudnionemu za 12 miesięcy poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy, ewentualnie odpowiednio uzupełnione (art. 36-38 ustawy zasiłkowej).
Konieczności ustalania na nowo zasiłku nie powoduje również wejście w życie kolejnego składnika pensji w trakcie pobierania świadczenia. Jego podstawę wymiaru stanowi bowiem średnia płaca uiszczona za miesiące przypadające przed zachorowaniem. Reasumując: dodanie do siatki płac składnika płacy ma taki skutek na przyszłość, że wlicza się go do podstawy wymiaru zasiłku, do którego podwładny nabył prawo później (po ustanowieniu nowego składnika).
Przykład 4
W trakcie wypłaty świadczenia
Pan Rafał, pracownik, przebywał na zasiłku chorobowym od 20 grudnia 2012 r. do 17 stycznia 2013 r.
Jego podstawę ustalono z wynagrodzenia zasadniczego (2000 zł) i zmiennego dodatku miesięcznego (od 10 do 50 proc. stałej pensji). Średnie wynagrodzenie miesięczne za 12 miesięcy poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy (od grudnia 2011 r. do listopada 2012 r.) równało się 2467 zł.
Podczas choroby pana Rafała w zakładzie zaczęła obowiązywać – od 1 stycznia 2013 r. – zmiana układu zbiorowego, polegająca na wprowadzeniu nowego składnika płacowego – premii kwartalnej wahającej się od 100 do 500 zł. Nie powoduje to przeliczenia podstawy wymiaru pobieranego wówczas przez pana Rafała zasiłku chorobowego.
Przykład 5
Krótka przerwa w absencji
Załóżmy, że pan Rafał z przykładu 4 zachorował ponownie 14 marca 2013 r. i uzyskał prawo do wynagrodzenia chorobowego. Skoro między zakończeniem poprzedniej niedyspozycji zdrowotnej (17 stycznia 2013 r.) a rozpoczęciem kolejnej nie minęły 3 miesiące kalendarzowe, podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego nie ustala się na nowo. Stanowi ją podstawa poprzednio pobieranego świadczenia (na przełomie 2012/2013 r.), tj. przeciętne wynagrodzenie miesięczne za okres od grudnia 2011 r. do listopada 2012 r., a więc bez uwzględnienia nowego składnika.
Wyjątek stanowi sytuacja, kiedy nowy składnik wynagrodzenia został wprowadzony z mocą wsteczną. Wówczas trzeba go dodać do średnich zarobków za miesiące, za które został przyznany wstecz. Czasem powoduje to konieczność wyrównania świadczenia.
Przykład 6
Przyznanie z mocą wsteczną
Pani Zofia, pracownica, chorowała od 17 maja do 12 czerwca 2013 r. Za ten czas uzyskała prawo do zasiłku chorobowego. Kobieta dostawała wówczas tylko składniki w stałej stawce miesięcznej:
pensję zasadniczą 2000 zł brutto i dodatek stażowy w wysokości 11 proc. tej ostatniej. Podstawa wymiaru zasiłku została obliczona według przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego wypłaconego za okres od maja 2012 r. do kwietnia 2013 r., wynoszącego 2220 zł brutto.
Od 1 maja 2013 r. w firmie weszła w życie korekta regulaminu wynagradzania, polegająca na ustanowieniu nowego składnika – premii miesięcznej 250 zł zmniejszanej za czas choroby. Zmiana obowiązuje wstecz od 1 stycznia 2013 r. Kwotę premii trzeba doliczyć do wynagrodzenia i dodatków wypłaconych pani Zofii za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2013 r., powtórnie ustalić podstawę wymiaru zasiłku chorobowego i wypłacić jego wyrównanie.
