W praktyce wytworzyły się dwa rodzaje premii: regulaminowa i uznaniowa. Obie te nazwy funkcjonują także w orzecznictwie sądowym.
Należy jednak pamiętać, że decydujące znaczenie ma faktyczny charakter prawny tego składnika wynagrodzenia, wynikający z umownych postanowień stron lub przepisów płacowych obowiązujących u pracodawcy, a nie jego nazwa.
Pełna swoboda
Uznaniowy charakter premii wyraża się w tym, że szef ma całkowitą swobodę w jej przyznaniu lub odmowie przyznania pracownikowi. Jeżeli jej nie da, podwładny nie nabędzie w ogóle do niej prawa. W takim wypadku premia ma w istocie charakter nagrody i pracownik, któremu pracodawca nie przyznał premii, nie może skutecznie dochodzić jej zapłaty przed sądem pracy.
Tak wypowiadał się SN w wyroku z 20 lipca 2000 (I PKN 17/00). Tzw. premia uznaniowa, która nie ma charakteru roszczeniowego, nie stanowi składnika wynagrodzenia za pracę i wobec tego nie mieści się w pojęciu wynagrodzenia urlopowego. Nie można więc jej uwzględnić w wysokości odszkodowania za wadliwe rozwiązanie stosunku pracy.
Zbliżone stanowisko zajął SN 6 czerwca 2000 (I PKN 705/99). Podniósł, że premia przewidziana w regulaminie wynagradzania, której wypłata uzależniona jest od jej uruchomienia i szczegółowego ustalenia warunków premiowania przez pracodawcę, do czasu wykonania tych czynności jest tzw. premią uznaniową (nagrodą).