Za pracę nadliczbową należy się podwójna zapłata: normalne wynagrodzenie, które zatrudniony i tak by dostał za czas pracy, oraz specjalny dodatek rekompensujący zwiększony wysiłek i zmęczenie z powodu dłuższej niż zwykle roboty. Mówiący o tym art. 151kodeksu pracy milczy jednak na temat, jak ustalać obydwa świadczenia.
Normalne wynagrodzenie za pracę nadliczbową zdefiniował dość szczegółowo Sąd Najwyższy w wyroku z3 czerwca1986 r. (IPRN40/86). Według sądu jest to wynagrodzenie, jakie pracownik dostaje stale i systematycznie, a zwłaszcza:
- płaca zasadnicza wynikająca z osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną,
- premie, jeśli mają charakter stały i nie zależą od konkretnych osiągnięć,
- dodatki, np. funkcyjny, stażowy, motywacyjny o charakterze stałym,