Trudno również doszukać się związku pomiędzy poniesieniem wydatków ?na zapłatę oprocentowania ?od kwoty pożyczonej na wypłatę wynagrodzenia akcjonariuszowi ?a zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.
Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 21 stycznia 2014 r. (I SA/Bd 879/13).
Spółka planuje wypłatę na rzecz jedynego akcjonariusza wynagrodzenia – objętego tzw. zdolnością dywidendową na podstawie art. 348 § 1 kodeksu spółek handlowych – tytułem nabycia części akcji własnych w celu ich umorzenia. Z uwagi na to, że wypracowany w latach ubiegłych zysk przeznaczono na rozwój i działalność spółki, wypłata należnego akcjonariuszowi wynagrodzenia z bieżących wpływów finansowych może spowodować dla niej znaczące problemy związane z brakiem możliwości regulowania zobowiązań. Aby temu zapobiec, spółka planuje zaciągnięcie kredytu bankowego. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zapytała, czy odsetki zapłacone od kredytu bankowego zaciągniętego na sfinansowanie wypłaty na rzecz akcjonariusza tytułem nabycia części akcji własnych w celu umorzenia będą mogły zostać przez nią zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Jej zdaniem, wydatki takie nie tylko zabezpieczają źródło przychodów, jakim jest działalność gospodarcza, ale też zapobiegają utracie płynności finansowej.
Organ podatkowy uznał, że nie sposób doszukać się chociażby pośredniego związku pomiędzy wydatkami poniesionymi na odsetki od kredytu a działaniami służącymi uzyskaniu przychodów czy też zachowaniu lub zabezpieczeniu ich źródła. W jego ocenie wydatki te, jako niespełniające przesłanki celowości z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nie mogą być zaliczone do kosztów podatkowych. Zauważył też, że obniżenie kapitału zakładowego wskutek umorzenia akcji nie przyczynia się do poprawy kondycji finansowej wnioskodawczyni.
Spółka wniosła skargę do WSA ?w Bydgoszczy, jednak ten ją oddalił. Sąd zgodził się ze stanowiskiem organu podatkowego, że sporne wydatki nie spełniają kryterium celowości. Uznał, że podejmując uchwałę ?o umorzeniu akcji, jedyny wspólnik powinien wnikliwie rozważyć, jak ta decyzja wpłynie na funkcjonowanie spółki. W tym zakresie mieści się ocena, czy decyzja taka nie będzie prowadziła do utraty przez nią płynności finansowej. Ryzyko podejmowania decyzji powinien bowiem ponosić podmiot gospodarczy, a nie Skarb Państwa.