Obowiązek wpisania do ewidencji VAT niewystarczająco udokumentowanych transakcji wewnątrzwspólnotowych wiąże się z koniecznością wykazania kwoty podatku do zapłaty.
Tak wynika z dwóch wczorajszych uchwał Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zagadnienie, nad którym pochylił się NSA, dotyczyło pytania, czy podatnik, który dokonał wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, lecz nie posiada jeszcze potwierdzających to dokumentów, jest zobowiązany do zapłaty VAT według stawki krajowej czy ciążą na nim jedynie obowiązki ewidencyjne.
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest opodatkowana stawką zerową. Pozwala to na odliczenie VAT naliczonego na wcześniejszym etapie obrotu (np. przy zakupie) i jednoczesny brak zapłaty po zbyciu (podatek odprowadza nabywca w innym kraju UE). Warunkiem zastosowania stawki zerowej jest posiadanie, przed terminem na złożenie deklaracji VAT, dokumentów potwierdzających wywóz towarów z Polski i ich dostarczenie nabywcy w kraju docelowym.
Na podstawie art. 42 ust. 12, 12a i 13 ustawy o VAT (przepisy zmieniły się 1 grudnia 2008 r., stąd dwie uchwały, podatnik, który przed upływem terminu na złożenie deklaracji nie posiada jeszcze odpowiednich dokumentów, nie wykazuje dostawy w ewidencji prowadzonej na potrzeby VAT za ten okres. Dostawę tę wykazuje się ze stawką krajową w ewidencji za następny okres rozliczeniowy (w przypadku rozliczeń kwartalnych) lub kolejny po następnym (rozliczając VAT miesięcznie), jeśli przed terminem na złożenie deklaracji podatnik wciąż nie posiada odpowiednich dowodów wywozu towarów. Terminy się zmieniały, ale zasada pozostawała taka sama.