Gdy początkowo jeździmy prywatnie
Podatnicy często mają wątpliwości, czy mogą zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną do samochodu, który kupili jako nowy, następnie użytkowali prywatnie (dłużej niż pół roku), a potem wpisali go do ewidencji środków trwałych. Przepisy wymagają bowiem wykazania przez podatnika, że środki trwałe były przed ich nabyciem wykorzystywane co najmniej przez sześć miesięcy.
Problemem tym zajmował się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 listopada 2006 r. (II FSK 1231/05). Czytamy w nim, że gdy podatnik wprowadza do majątku swego przedsiębiorstwa jako środek trwały samochód osobowy uprzednio nabyty do celów prywatnych i tak wykorzystywany przez okres dłuższy niż sześć miesięcy, dochodzi do swoistego nabycia środka trwałego.
Sąd podkreślił, że wprawdzie nie zmienia się właściciel pojazdu, ale pojazd ten zaczyna z momentem przekazania go na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą służyć uzyskiwaniu przychodu przez podatnika, podczas gdy w okresie wcześniejszym nie pozostawał z tą działalnością w żadnym związku. Taką wykładnię potwierdza też orzeczenie NSA z 18 grudnia 2007 r. (II FSK 1420/06).
Wyroki te nie zmieniły jednak praktyki organów podatkowych. One nadal uważają, że w takiej sytuacji indywidualnej stawki nie można zastosować. Potwierdzają to interpretacje Izby Skarbowej w Warszawie: z 6 października 2009 r. (IPPB1/415-564/09-4/IF) i z 15 września 2010 r. (IPPB1/415-604/10-3/KS).
W tej drugiej czytamy: „Z przywołanych przepisów art. 22j ust. 2 pkt 1 wynika, że podatnik może zastosować indywidualną stawkę amortyzacji, jeżeli nabył używany samochód, który był wykorzystywany u poprzedniego właściciela (przed nabyciem przez podatnika) przez wymagany okres co najmniej sześciu miesięcy.
To na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia, że przed nabyciem tego pojazdu był on używany przez co najmniej sześć miesięcy przez poprzedniego, a nie obecnego właściciela – wnioskodawcę, przy czym bez znaczenia jest stopień zużycia tego pojazdu oraz na jakie cele był on używany – czy do działalności, czy też do celów prywatnych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż wnioskodawczyni nabyła nowy samochód osobowy, zatem nie może on zostać uznany za używany środek trwały, o którym mowa w powoływanym wcześniej art. 22j ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.