Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci. Jeśli działalność prowadzona jest w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej, to ograniczenie to dotyczy także małżonków i małoletnich dzieci wspólników.
Przepis ten powoduje, że przedsiębiorcy zwykle unikają zatrudniania małżonków. Jednak nie zawsze. Zdarza się więc, że np. prowadząca firmę żona podpisuje umowę o pracę z mężem. Taką sytuacją zajmowała się Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 25 lipca 2011 r. (IPPB1/415-369/11-6/KS).
Zatrudniony, ale współpracownik
Wnioskodawczyni wyjaśniła, że według przepisów o ubezpieczeniu społecznym jej mąż będzie traktowany jako osoba współpracująca. Wynika to z art. 8 ust. 2 i 11 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Podobnie będzie dla celów opłacania składek na Fundusz Pracy.
Art. 16 ust. 5a tej ustawy nakazuje osobie prowadzącej działalność gospodarczą opłacać w całości z własnych środków składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe osoby współpracującej. Również z własnych środków wnioskodawczyni będzie musiała opłacać składki na Fundusz Pracy.
Ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe osoby współpracującej mają charakter obowiązkowy, a ubezpieczenie chorobowe – dobrowolny.